Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Engelse Benedictijnse klooster, opgericht in de 17e eeuw in Parijs, werd opgericht door een gemeenschap van monniken die vluchten voor vervolging in Engeland. In 1615 verhuisden zes Benedictijnen uit Westminster naar Frankrijk en kochten vervolgens drie huizen in 1640 in het 5e arrondissement, dankzij de steun van pater Gabriel Gifford. In 1651, met steun van Anne van Oostenrijk, kochten ze de gebouwen en bouwden ze een kerk gewijd aan St Edmond tussen 1674 en 1677. Koning Jakobus II van Engeland, verbannen, woonde daar en werd daar begraven in 1701, waardoor het klooster een bedevaartplaats voor Engelse katholieken.

Het klooster, welvarend in de 18e eeuw, diende als toevluchtsoord voor de Stuarts en Engelse katholieke aristocraten, terwijl het een startpunt was voor missies in Engeland. Gesloten in 1793 tijdens de Revolutie, werd het pand een gevangenis en werd verkocht als nationaal eigendom. In 1803 werden de gebouwen teruggegeven aan een Brits instituut van Britse Benedictijnen, Ierse seminaries en Schotse college. In de 19e eeuw herbergden ze een fabriek, de École Polytechnique, een Marine School en religieuze instellingen, alvorens het Schola Cantorum in 1903 te verwelkomen.

De architectuur van het klooster combineert elementen uit de 17e en 18e eeuw. Het lage paviljoen van 1785, de kapel veranderde in een concertzaal, en een Lodewijk XV lounge met opmerkelijk houtwerk getuigen van zijn rijke verleden. Het graf van Jakobus II, ontheiligd in 1793, en de gesneden mascarons van de gevels herinneren aan haar historische belang. Het geheel, gedeeltelijk bewaard gebleven, is sinds 1961 ingeschreven in historische monumenten, met specifieke bescherming voor zijn gevels, trappen en interieurs.

Vandaag de dag staat de site bekend als de Schola Cantorum, een gerenommeerde muziekschool. De gebouwen, hoewel aangepast voor hun opeenvolgende gebruik, houden sporen van hun oorspronkelijke religieuze roeping, zoals de Stuart kapel en de rotsdecoraties. Het klooster illustreert daarmee de historische banden tussen Frankrijk en Engelse katholieken, evenals de revolutionaire omwentelingen die het Parijse erfgoed markeerden.

Externe links