Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het klooster van de Cordeliers van Parijs, opgericht in de 13e eeuw onder impuls van Lodewijk IX, was een Franciscaner klooster in het huidige 6e arrondissement. Zijn refter, het enige overgebleven overblijfsel, werd voltooid in 1506. Het klooster herbergde een kapel, kloosters, tuinen en een koninklijke bibliotheek tijdelijk onder Hendrik IV. Het werd een plaats van onderwijs en geestelijk leven, ondersteund door de koningen van Frankrijk en de paus.

Tijdens de Franse Revolutie, werd het klooster gevorderd door de Club des Cordeliers, geleid door Danton en Desmoulins, voordat het werd omgezet in een ziekenhuis voor de gewonden van de Tuileries aanval in 1792. Na de ontbinding van de club in 1795 werd de locatie toegekend aan de École de santé de Paris, die in 1794 werd opgericht om chirurgen van de Republiek te trainen. De kloostergebouwen werden geleidelijk afgebroken tussen 1795 en 1877.

In de 19e eeuw werd het klooster de zetel van de Faculteit der Geneeskunde van Parijs, opgericht in 1808. De refter, die in 1975 als historisch monument werd genoemd, herbergde het Dupuytren Museum tot 2016. Tegenwoordig worden op de site faculteiten geneeskunde (Parijs-Cité en Sorbonne University), onderzoekslaboratoria en de refter gebruikt voor culturele en wetenschappelijke evenementen.

De refter, de enige middeleeuwse vestige, werd gerestaureerd door de Régie immobilier de la ville de Paris. Het dient nu als een evenementenzaal voor conferenties, tentoonstellingen en salons, met behoud van de erfgoedarchitectuur. Het klooster herbergt administratieve diensten en huisvesting voor onderzoekers, waardoor zijn roeping als plaats van kennis en uitwisseling wordt voortgezet.

Het klooster Cordeliers illustreert de evolutie van een religieuze plek in een seculiere ruimte gewijd aan geneeskunde en onderzoek. Zijn geschiedenis weerspiegelt de politieke en wetenschappelijke omwentelingen van Parijs, van de Ancien Régime tot het heden, met behoud van een uitzonderlijk architectonisch erfgoed.

Externe links