Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Dominicaanse klooster van Guebwiller, gelegen in de Bovenrijn, werd opgericht in 1294 toen de Dominicanen het douanehuis en bijgebouwen van de stad verwierven. Ondersteund door pater Bertold van Falkenstein, vestigden de monniken zich daar op Palm zondag 1294. De bouw van het kerkschip begon in 1306, gevolgd door het koor, voltooid in 1322. De kloostergebouwen, waarschijnlijk rond 1339, werden grondig gewijzigd na de hervorming van het klooster in 1461, hoewel de kerk haar oorspronkelijke verschijning behield.

Door de eeuwen heen leed het klooster aan plunderingen en vuur, vooral tijdens de oorlogen van de zestiende en zeventiende eeuw, maar de gemeenschap overleefde tot de Franse Revolutie. Na 1789, werden de plaatsen afgeleid van hun religieuze gebruik: de kerk diende als stal in 1814, dan als een depot voor een verfplant in 1826. In 1836 bood industrieel Jean-Jacques Bourcart de site aan de stad, die het schip veranderde in een markthal en het koor in een culturele ruimte. In 1962 werd de kerk een concertzaal.

Het klooster beleefde verschillende restauratiecampagnes, met name tussen 1926 en 1972, waarbij muurschilderingen uit de 15e en 18e eeuw werden onthuld. In 1990 verwierf het departement Haut-Rhin de site voor een symbolische euro en richtte daar een cultureel centrum op. Sinds 2013 is het Dominicaanse klooster een cultureel centrum van Encounter (CCR) gericht op muziek, digitale kunst en botanische kunst, met behoud van het gotische en barokke architectonische erfgoed.

De kerk, van sobere stijl conform het Dominicaanse ideaal van armoede, wordt gekenmerkt door zijn gewelfde 14e eeuwse koor en schip versierd met 15e en 16e eeuwse muurschilderingen, waaronder een Sint Wolfgang uit 1498. De jube, versierd met symbolische sculpturen (pelicaan, feniks), illustreert de invloed van Thomistische theologie. De kloostergebouwen, georganiseerd rond een vierkant klooster, gehuisvest refectories, keuken en capitulaire hal, gedeeltelijk getransformeerd in de 19e en 20e eeuw.

De in 1990 uitgevoerde opgravingen maakten het mogelijk om architectonische en picturale elementen te herontdekken, terwijl de opeenvolgende restauraties (met inbegrip van die van 1711) een barokke inrichting boven op middeleeuwse structuren onthulden. Tegenwoordig combineert de site erfgoedbehoud en culturele innovatie, gastvrije concerten, tentoonstellingen en kunstenaarsresidenties in een uitzonderlijke historische omgeving.

Externe links