Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Jacobinklooster van Reims, opgericht in de 13e eeuw, was een Dominicaanse nederzetting gelegen in de stad Reims. De broers werden in 1220 door bisschop Alberic van Humbert uitgenodigd, maar vestigden zich niet definitief tot 1245, na een geschenk van de monniken van de abdij van Saint-Denis, hun buren. De middeleeuwse kerk had drie schepen en achttien strikknoppen, met een gevel versierd met twee hangende torens rondom een dubbele baai. De klokkentoren, plein en overdekte door een vier-gebelde stenen pijl, werd ingewijd in 1280 door Pierre Barbet.

In 1441 werd frater Nicolas Pinguis, benoemd tot dominee van de Inquisitie, gedwongen tot stilte door de canons en de aartsbisschop, wat de religieuze spanningen van die tijd illustreerde. Het klooster diende ook als ontmoetingsplaats voor de inwoners, met name tijdens de verkiezing van de afgevaardigden van de Algemene Staten in 1789 en voor de clubs van de vrienden van de Grondwet. De kloosterbibliotheek, met 1.764 boeken, werd in 1791 in beslag genomen en overgebracht naar de gemeentelijke bibliotheek.

De ruïnes van het klooster, herontdekt in 1884 na een brand in een verffabriek op de site, werden bewaard en geïntegreerd op het Jacobinplein in 1984. Deze site, geclassificeerd als een historisch monument sinds 1981, verbindt nu Hincmar Street met de Rue des Jacobins, met een openbare ruimte vol geschiedenis.

Het Jacobijnse klooster belichaamt aldus eeuwen van religieuze, politieke en stedelijke geschiedenis in Reims, van zijn middeleeuwse rol tot zijn revolutionaire erfgoed en zijn hedendaagse rehabilitatie.

Externe links