Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De vuurtoren van Biarritz, ontworpen in 1825 door de opdracht van vuurtorens en bakens, werd gebouwd tussen 1830 en 1834 op Pointe Saint-Martin, 75 meter boven zeeniveau. Ontworpen door de ingenieur Vionnois en architect Augustin Fresnel, werd het gebouwd door de ondernemer Sorbee met stenen uit de Rhune en Bidache. De totale kosten waren 246 887 franc goud, en het werd ingehuldigd op 1 februari 1834 met een eersterangs perspectief.

In 1904 werden een nieuwe Fresnel lensoptiek en retroreflecterende ringen geïnstalleerd, met een bereik van 26 mijl (48 km). De vuurtoren, die werd geëlektrificeerd in 1953 en geautomatiseerd in 1980, onderging architectonische veranderingen, waaronder de uitbreiding van de basis in 1950. De binnentrap heeft 248 treden, en de koperen koepel is versierd met twaalf bronzen leeuwenkoppen.

De vuurtoren organiseerde een diner op de G7 top in 2019, waarbij staatshoofden als Emmanuel Macron en Donald Trump samenkwamen. In 2020 hebben renovatiewerken (€ 300.000) de lantaarn en de koepel gerestaureerd en de Plexiglas baaien vervangen door glas. In 2009 als historisch monument gearchiveerd, waaronder 14 plannen van 1827 tot 1861.

De huidige lens, 0.70 m focale BBT, werkt met een 400W halogeenlamp. De vuurtoren, oorspronkelijk gevoed met plantaardige olie (1834), vervolgens mineraal (1873) en olie (1904), symboliseert de technologische evolutie van Franse vuurtorens. De architectuur, een afgekorte toren op een veelhoekige basis, weerspiegelt de opeenvolgende aanpassingen om de werking ervan te moderniseren.

Externe links