Constructie van het kruis XVe siècle (≈ 1550)
Kruis gesneden met Christus en Pieta
XIXe siècle
Basisconstructie
Basisconstructie XIXe siècle (≈ 1865)
De Socle Supporting the Cross van vandaag
11 juillet 1942
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 11 juillet 1942 (≈ 1942)
Officiële bescherming van het monument
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Kruis op het plein: inschrijving bij decreet van 11 juli 1942
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen vermelden geen historische actoren
Oorsprong en geschiedenis
Het kruis op het Place de Beurières is een 15e-eeuws monument, typisch voor recente middeleeuwse religieuze prestaties. Het wordt onderscheiden door zijn dubbele gebeeldhouwde voorstelling: Christus aan het kruis aan de ene kant, en een Pieta aan de andere kant. Zijn takken zijn versierd met bloemenmotieven, en het rust op een cilindrische vat, kenmerkend voor de monumentale kruisen van die tijd. Het ensemble illustreert lokale religieuze kunst en de knowhow van lokale stenen kleermakers.
Dit 15e-eeuwse kruis werd verzegeld op een waarschijnlijk hedendaags vat, hoewel sommige bronnen suggereren een mogelijke 16e-eeuwse oorsprong voor deze laatste. De huidige basis, echter, dateert uit de 19e eeuw, suggereren een restauratie of latere verhuizing om het monument te stabiliseren. == Geschiedenis ==Op 11 juli 1942 werd het monument bij de Historische Monumenten ingeschreven. De ligging in het hart van het dorp, op ongeveer 5061 Le Bourg, maakt het tot een erfgoed en spirituele bezienswaardigheid voor de inwoners.
De plaats kruist, net als die van Beurières, speelde een centrale rol in het gemeenschapsleven in de Middeleeuwen en in de moderne tijd. Ze markeerden vaak een plaats van samenkomst, gebed of rechtvaardigheid, en dienden als een visueel oriëntatiepunt in de openbare ruimte. In de landelijke context van de Auvergne weerspiegelden deze monumenten ook lokale toewijding en collectieve religieuze praktijken, terwijl ze tegelijkertijd getuigen van de invloed van de Kerk op het dagelijks leven. Hun behoud tot vandaag getuigt van hun blijvende symbolisch belang.