Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Halle de Cordes-sur-Ciel is een 14e-eeuws middeleeuws gebouw gebouwd om de leer- en textielhandel te huisvesten, terwijl de stad een welvarend centrum was voor de productie van geborduurde stoffen en leer. De oorsprong ervan hangt samen met de toekenning in 1273 van het recht voor lokale handelaren om een feest te organiseren op de dag van de Saint-Barthélemy, beschermheer van de Tanners, vervolgens om het marktplein in 1276 te dekken. De reconstructie van de zaal, die in 1358 werd goedgekeurd door de luitenant van de koning in Languedoc, was bedoeld om de commerciële ontwikkeling van Cordes, die al bekend staat om zijn vakmanschap, te ondersteunen.

Gelegen in het hart van de stad, in de buurt van het hoogste punt van de heuvel, de zaal bezet een strategisch kruispunt tussen de grote rue Raymond VII, rue Saint-Michel (voor de kerk) en een steeg afdalen naar de Portanel. De functionele architectuur is gebaseerd op 24 eenvoudige achthoekige stenen pilaren, die een houten frame met vier ruitenhouten dakpannen ondersteunen. De afwezigheid van gebeeldhouwde decoratie en de aanwezigheid van een ring op een van de pilaren, voorheen gebruikt om slachtdieren bloot te leggen, onderstrepen het praktische gebruik ervan. Stenen banken gord het gebouw, terwijl het dak, herbouwd in de 19e eeuw, domineert een verhard gebied toegankelijk door stappen aangepast aan de verhogingen.

Onder de hallen, een kruis geclassificeerd als een historisch monument grenst aan de bordelle van een goed gevuld sinds 1647, tijdelijk heropend in 1790 en 1826. Deze put, die 114 meter diep is (gemeten in 1961 na het opruimen door lokale speleologen), heeft een goed gesneden kalksteenbodem. Gedraineerd in de rots, de diameter varieert tussen 2,80 m en 1,70 m afhankelijk van de diepte, met een deel gelegd in kalksteen blokken. Het waterniveau, stabiel op 12 meter, biedt een volume van ongeveer 33 m3, reflecterend middeleeuwse techniek.

De Halle de Cordes-sur-Ciel is een historisch monument op 28 januari 1944 en belichaamt het tijdperk van de ambachtelijke stad. De geschiedenis is onafscheidelijk van die van leerlooiers en broeders, wiens activiteit de economische identiteit van Cordes heeft gevormd. De beschikbare documenten bevestigen niet of de huidige pijlers dateren uit de 14e eeuw, hoewel hun sporen van reparaties wijzen op verdere wijzigingen. Vandaag de dag is het een gemeenschappelijk eigendom en blijft een symbool van het Occitaanse middeleeuwse erfgoed.

Externe links