Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De steengroeven van de Lie, gelegen op het grondgebied van de gemeente La Roche-Vineuse (Saône-et-Loire, Bourgogne-Franche-Comté), zijn een reeks voormalige mijnbouwactiviteiten die aan de zijkant van een heuvel zijn geïnstalleerd. Ze domineren de gehuchten Sommère en Les Bouteaux, ongeveer 10 km van Mâcon. Het terrein is meer dan 300 meter lang, met een breedte tussen 55 en 150 meter en een hoogte tot 20 meter. Afgeleide rotsen, gedateerd uit de bovenste Jura, omvatten lithografische kalksteen (hard en resistent) en pisolytische kalksteen (tenders), gebruikt in de bouw.

De winning begon in de eerste eeuw (Romeinse periode), met bijzonder intensieve productie tijdens het Hoge Rijk. De activiteit onderging fasen van stopzetting voordat uiteindelijk beëindigd in 1934. Tot 1810 herbergde de site grote kelders en ondergrondses, die een toevluchtsoord vormen voor vuurvaste dienstplichtigen en troglodyt families. Ook werd zand gewonnen. De overblijfselen omvatten grote fronten, onafgemaakte sarcofaag en andere getuigenissen van oude en middeleeuwse extractiemethoden.

Gerangschikt historisch monument sinds 12 januari 2001, Lie groeven zijn nu beschermd voor hun bodem en kelder, inclusief alle percelen en fronten van grootte (Cadastre E 86). De site behoort tot de gemeente La Roche-Vieuse en biedt een zeldzame getuigenis van de mijnbouwtechnieken van de oudheid in de Hoge Middeleeuwen, evenals hun latere hergebruik als habitat of schuilplaats.

Geextracteerde kalksteen, vooral lithografische rassen, werden gewaardeerd om hun weerstand, terwijl zachtere pisolytische kalksteen gemakkelijker kon worden bewerkt. De openluchtgroeve, meestal geëxploiteerd tijdens de oudheid, behoudt sporen van deze verschillende fasen, met blokken verlaten tijdens de loop van de grootte, zoals sarcofagi. Deze elementen illustreren de ontwikkeling van lokale behoeften en knowhow, zowel met betrekking tot bouw, begrafeniskunst als huishoudelijk gebruik.

In de 19e eeuw was de site nog gedeeltelijk bezet, met vrouwen en kinderen die in troglodytes in de galerieën leefden. Deze gemarginaliseerde bezetting weerspiegelt de sociale problemen van die tijd, waarin carrières een discreet onderkomen bieden aan kwetsbare bevolkingsgroepen. De geleidelijke stopzetting van de mijnbouw aan andere activiteiten, zoals het verwijderen van zand, markeerde de overgang naar de totale ontmanteling in 1934.

De carrière van de Lie wordt gedocumenteerd door lokale bronnen, zoals Albert Barthélemy's artikelen gepubliceerd in 1983 in Images de Saône-et-Loire, die hun geschiedenis en geologie beschrijven. Hun inscriptie in de Historische Monumenten onderstreept hun erfgoedwaarde, zowel archeologisch, geologisch als sociaal, voor de regio Bourgogne-Franche-Comté.

Externe links