Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Berthier Workshops, gelegen op 32 boulevard Berthier in het 17e arrondissement van Parijs, werden tussen 1895 en 1898 gebouwd door architect Charles Garnier. Oorspronkelijk ontworpen als werkplaatsen en decor winkels voor de Parijse Opera, ze vervangen een vorige site verwoest door brand in 1894. Het ensemble, georganiseerd rond een centrale binnenplaats, bestond uit drie afzonderlijke gebouwen om het brandgevaar te beperken, evenals een wachthuis. De bakstenen en molenstenen gevels, gecombineerd met lichte metalen structuren, weerspiegelden een innovatieve industriële aanpak voor die tijd.

In 1958 werden twee versterkte betonopslagplaatsen toegevoegd aan de zijgebouwen. Het centrale gebouw is nog steeds een werkplaats voor de Parijse Opera. Vanaf 1999 investeerde het Odeon-Théâtre van Europa het westelijke gebouw voor zijn workshops en repetities, terwijl het gebouw tot 2003 de vestiging van de Opéra Comique was. Tussen 2001 en 2003 veranderde de architect Jean-Loup Roubert de winkel in een kamer van 395 plaatsen, ingehuldigd met Phèdre de Racine onder leiding van Patrice Chéreau. Deze kamer, die in 2005 permanent werd, kan nu 480 toeschouwers herbergen.

Gerangschikte historische monumenten in 1990, de Berthier Workshops vertegenwoordigen Charles Garnier's enige bewaarde industriële werk. Hun architectuur, gekenmerkt door Polonceau boerderijen en een modulaire structuur, combineert functionaliteit en erfgoed. In 2016 werd een Cité du théâtre-project overwogen om verschillende culturele instellingen (Odéon, Comédie-Française, Opéra) samen te brengen, maar in 2023 werd het verlaten. De decorateliers werden aanvankelijk overgebracht naar Opéra Bastille, maar dit plan werd geannuleerd.

Toegang tot de Berthier Workshops is via metrolijnen 13 en 14 (Porte de Clichy station), de RER C, of de T3b tram. De publieke ingang voor optredens bevindt zich op 1 rue André Suares. De site belichaamt aldus een erfgoed, zowel theatrale, architectonische als stedelijke, dat de evolutie van het culturele gebruik in Parijs sinds het einde van de 19e eeuw weerspiegelt.

Externe links