Logo Musée du Patrimoine

Alle Franse erfgoed ingedeeld naar regio's, departementen en steden

Lantaarn van de doden van Angoulême en Charente

Patrimoine classé
Patrimoine religieux
Lanterne des morts
Charente

Lantaarn van de doden van Angoulême

    Square de l'Église-Saint-André
    16000 Angoulême
Lanterne des morts dAngoulême
Lanterne des morts dAngoulême
Lanterne des morts dAngoulême
Crédit photo : Jack ma - Sous licence Creative Commons

Tijdlijn

Moyen Âge central
Bas Moyen Âge
Renaissance
Temps modernes
Révolution/Empire
XIXe siècle
Époque contemporaine
1200
1300
1900
2000
XIIe siècle
Bouw van een lantaarn
15 mai 1925
Registratie voor historische monumenten
Aujourd'hui
Aujourd'hui

Geklasseerd erfgoed

Lantaarn van de doden (voormalig): bij beschikking van 15 mei 1925

Oorsprong en geschiedenis

De Lantaarn van de Dood van Angoulême is een middeleeuwse vesting uit de 12e eeuw in de stad Angoulême, Charente. Dit monument, typisch voor de funeraire architectuur van de tijd, onderscheidt zich door het bovenste deel bewaard gebleven, terwijl het lichaam nu dient als een schoorsteen voor twee aangrenzende huizen. De oorspronkelijke locatie op de "kleine begraafplaats" van de kerk van Saint-André, die nu verlaten is, getuigt van zijn gebruik in het verleden in verband met lokale religieuze en herdenkingspraktijken.

Geclassificeerd als een historisch monument, werd de lantaarn geregistreerd bij decreet op 15 mei 1925, met de nadruk op zijn erfgoed waarde. Beschikbare bronnen, zoals de Mérimée basis, geven het exacte adres aan: op de voormalige begraafplaats van Saint-André kerk, op 6 Rue Saint-André. Hoewel de GPS locatie als "passable" wordt beschouwd (noot 5/10), blijft dit monument een zeldzaam en bewaard voorbeeld van de lantaarns van de doden, structuren die vaak geassocieerd zijn met overtuigingen gerelateerd aan licht en ziel zuivering in de Middeleeuwen.

Er is geen informatie beschikbaar over de sponsors of ambachtslieden die bij de bouw betrokken zijn. Ook het exacte gebruik van deze lantaarn (rituelen, herdenkingen) wordt niet in de geraadpleegde bronnen beschreven. De daaropvolgende integratie in particuliere woningen illustreert echter een gemeenschappelijke praktijk van hergebruik van oude gebouwen, vooral in veranderende stedelijke gebieden.

Externe links