Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Larnagol Castrum, gelegen op een rotsachtige spoor met uitzicht op de Lot, dateert uit de Middeleeuwen, met datering resten uit de 11e eeuw. De toren met platte steunpilaren, gedeeltelijk begraven, en aangrenzende metselaars getuigen van een oude bezetting, met wijzigingen in de dertiende en veertiende eeuw. De archeologieën in het midden van de put en de gemineuze baaien, typisch voor de religieuze en civiele architectuur van de periode, suggereren een geleidelijke versterking van de site.

In de 15e eeuw was het kasteel al opgebouwd uit twee terrassen, met een 'superieur' kasteel en een 'lager' kasteel. Middeleeuwse overblijfselen omvatten een gevlochten toren, uitlopers, en verhogingen met geminieerde baaien, terwijl 16e-eeuwse cachotten en een gewelfde stortbak volledige defensieve ontwikkelingen. De site, genoemd in de 13e-eeuwse teksten als eigendom van de Barasc en de burggraaf van Calvignac, komt in handen van verschillende nobele families, waaronder de Causade de Puycornet.

Vanaf de 17e eeuw werd het kasteel overgenomen door de familie Laporte, die tussen 1705 en 1729 onder leiding van Jean de Laporte een grote reconstructie van het 'lagere' kasteel ondernam. Master mason François Fortier leidt de werken, waaronder een monumentale trap en Regency decoraties uitgevoerd door de Italiaanse stucotor Marc Orsini. Architectonische elementen, zoals balusters en colonnes gekocht in het Château de Saint-Sulpice (1768-1771), verrijken het gebouw.

In de 19e eeuw werd het kasteel verdeeld: het 'superior' kasteel werd in 1870 gemeenschappelijk eigendom, waarin het stadhuis en de scholen werden gehuisvest, terwijl het 'lagere' kasteel in handen kwam van lokale gezinnen en vervolgens de ijzermaker van Raymond Subes in 1924. Deze laatste bracht verrijking aan het begin van de twintigste eeuw. De site, geregistreerd bij de Historische Monumenten in 2001, behoudt sporen van zijn middeleeuwse verleden ondanks latere transformaties.

De opgravingen en studies, vooral die van Valérie Rousset (2002), onthullen een voortdurende bezetting sinds de 11e eeuw, met fasen van de wederopbouw in de 13e-XIVe eeuw en een grote herziening in de 18e eeuw. Het castrum, oorspronkelijk verbonden aan de heerschappij van Larnagol, illustreert de architectonische en sociale evolutie van een vesting van Querynia, gekenmerkt door nobele allianties en functionele aanpassingen.

Externe links