Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Trianon, oorspronkelijk Trianon-Concert, werd gebouwd in 1894 op de site van de oude tuin van de Élysée-Montmartre, een beroemd Parijs café-concert. Al in 1895 verwelkomde hij gerenommeerde artiesten als Mistinguett, La Goulue of Valentin de entree en markeerde het begin van de Belle Époque. In 1900, echter een brand verwoestte de kamer en een deel van de bijgebouwen van de Élysée-Montmartre, die volledige wederopbouw vereisen.

De architect Joseph Cassien-Bernard, student van Charles Garnier en ontwerper van de Alexandre-III brug, houdt toezicht op de reconstructie van het theater, dat in 1902 heropent onder de naam Trianon-Théâtre. In de loop der jaren veranderde hij zijn naam meerdere malen: theater Victor-Hugo (1903), Trianon-Lyrique, daarna gewoon Trianon. In 1908 werd hij een tak van de Opéra Comique, gespecialiseerd in operetta. Na de dood van zijn regisseur Pierre rond 1928 (vader van Jacqueline Joubert, toekomstige tv-presentator), draaide de plaats zich om tot muziekhal in de jaren dertig, gastvrije sterren als Yvette Guilbert of Fréhel.

In de jaren 1936 werd de Trianon een bioscoop, die in de jaren 1950 figuren als Jacques Brel aantrok. Geconfronteerd met de filmcrisis in de jaren tachtig werd hij in 1992 weer een theater onder impuls van Guy Balensi. In 1988 werd het monument gerestaureerd door Julien Labrusse en Abel Nahmias. Sindsdien omvat de eclectische programmering theater, concerten (Carla Bruni, Benabar), opera's, musicals en evenementen zoals de New Star finales of sportwedstrijden.

Het Art Deco-gebouw herbergt ook Le Petit Trianon, een café-restaurant dat in 2011 na twintig jaar sluiting heropend werd. Gelegen op 80 boulevard Marguerite-de-Rochechouart, blijft het een belangrijke culturele plaats in het 18e arrondissement, bediend door het Antwerpse metrostation (lijn 2).

Externe links