Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Leroy fabriek van Saint-Fargeau-Ponthierry, opgericht in 1842 in Parijs door Louis-Isidore Leroy, is een belangrijke speler in de behangindustrie dankzij de technische innovaties. In 1912, na de onteigening van het Parijse pand, vestigde het bedrijf zich op een groot stuk grond in Saint-Fargeau-Ponthierry, waar architect Paul Friesé een moderne fabriek bouwde met een arbeidersstad. De fabriek, die tijdens de Tweede Wereldoorlog werd aangevraagd, werd in 1944 geallieerd gebombardeerd voordat hij in 1982 definitief sloot, wat het einde van een industrieel tijdperk betekende.

Het middelpunt van de site was de 26-kleuren machine, gepresenteerd op de Universele Tentoonstelling van 1878. Gemaakt in 1877, deze revolutionaire machine, in staat om te printen in 26 gelijktijdige tinten, voortgedreven Leroy naar 's werelds leidende rand. Gerangschikt een historisch monument in 2003, het symboliseert de technische uitmuntendheid van het bedrijf. Na de sluiting werd de fabriek (1913-1914) met stoommachines in 1986 en 2006 beschermd voor zijn industriële erfgoed.

In de jaren 2000 verwierf de gemeente het terrein om het te rehabiliteren in een culturele ruimte. In 2011 ingehuldigd onder de naam The 26 Colors, de plaats vandaag viert Leroy's artistieke en technische erfgoed. De kunstenaar Pierre-Laurent Baeschlin, een collaborateur uit de jaren 1925-1930, illustreert de link tussen de fabriek en de creatie, terwijl het merk Isidore Leroy in 2016 herboren wordt, waardoor het prestige van het merk blijft voortbestaan.

De fabriek van Leroy belichaamt zowel de opkomst van de Franse industrie in de 19e en 20e eeuw, de omwentelingen van de wereldoorlogen, als de heritage conversie van de woestenij. De geschiedenis combineert innovatie, herinnering aan werknemers en behoud, waardoor het een unieke getuigenis van de Ile-de-France industrie.

Externe links