Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Lezurec Manor House, gelegen in Primelin, Bretagne, is een typisch voorbeeld van de versterkte Bretonse landhuizen van de 15e en 16e eeuw. De gebouwen, gerangschikt in U rond een gesloten binnenplaats, omvatten defensieve elementen zoals moordenaars en een afneembare galerij boven de poort. Het hoofdhuis, gemaakt van geslepen steen, heeft een gevormde deur geflankeerd door de oculus en een wapenschild van de Du Menez met het motto "PAX OPTIMA RERUM." De oost- en westvleugels, in balgen, hebben gemalen bessen en schilden. Twee cirkelputten, waarvan er één in de 20e eeuw verdween, completeren het geheel.

De kapel van Sainte-Marguerite, gedateerd 1626, onderscheidt zich door zijn ronde bed versierd met een standbeeld van de heilige die een draak terroriseert, omlijst door twee ramen. Zijn klokkentoren, gedeeltelijk gesloopt, en zijn geschulpte bentier weerspiegelt de religieuze kunst van die tijd. De op 150 meter afstand met dikke muren en quinconce nestdozen geïsoleerde duvecote getuigt van het economische belang van het landgoed. Deze elementen, typisch voor de Bretonse seigneuries, waren zowel symbolen van macht als instrumenten van landbouwbeheer.

Het herenhuis behoorde tot de familie Du Menez van de 14e eeuw tot de Revolutie. Alain du Menez, "Gouvernor of Audierne and captain guard of the coast of Cap-Sizun" aan het begin van de zeventiende eeuw, ligt aan de oorsprong van het hoofdlichaam van het huis, terwijl de poort en een deel van het gebouw dateren uit de tweede helft van de zestiende eeuw. In de 19e eeuw werd het landgoed omgetoverd tot een boerderij, met landbouwgebouwen (granaat, stallen, stallen) die nu verdwenen of veranderd waren. Een windmolen, verwoest aan het einde van de 20e eeuw, ooit markeerde de zuidelijke ingang.

Gerangschikt Historisch Monument in 1932 voor zijn gevels en daken, het herenhuis werd gerestaureerd in de tweede helft van de 20e eeuw na een periode van degradatie. Een Londense hotelier kocht rond 1990 toe te voegen toeristische faciliteiten (pool, tennisbaan) en gedeeltelijk veranderende volumes. Ondanks deze transformaties behoudt het herenhuis zijn historische karakter en illustreert het de evolutie van de Bretonse seigneuries tot boerderijen en vervolgens tot eigentijdse woningen.

De oude foto's onthullen progressieve verdwijningen: een gebouw dat de westvleugel verbindt met de kapel, een noordelijk paviljoen en een kip in een stoppel tegen de zuidelijke muur. Deze overblijfselen, gecombineerd met bewaarde elementen zoals de dovecote of de schilden, bieden een overzicht van het seigneuriële en boerenleven in Cape Sizun, tussen verdediging, aanbidding en exploitatie van het land.

Externe links