Grote tunnel novembre 1915 - février 1916 (≈ 1916)
Bij het 9e Regiment van Lorrain Infanterie 173.
mars 1916
Ontwikkeling van infrastructuur
Ontwikkeling van infrastructuur mars 1916 (≈ 1916)
Ziekenhuis, centrale en keukens geïnstalleerd.
29 juillet 1916
Voltooiing van het tunnelbataljon
Voltooiing van het tunnelbataljon 29 juillet 1916 (≈ 1916)
Uitbreiding naar de tweede regel.
septembre 1918
Gedeeltelijke vernietiging
Gedeeltelijke vernietiging septembre 1918 (≈ 1918)
Toegang gedolven voor het Amerikaanse offensief.
11 juin 1998
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 11 juin 1998 (≈ 1998)
Bescherming van ingangen en infrastructuur.
2012
Sluiting voor het publiek
Sluiting voor het publiek 2012 (≈ 2012)
Om veiligheidsredenen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
De ingangen en infrastructuur van de zogenaamde Kaiser-Tunnel (cad. Lachalade A 1, 2, plaatste La Grande Courte Chausse; Boureuilles D 351, plaatste Haut Jardinet; centrum Verdun, weg van Metz naar Verdun): inschrijving bij beschikking van 11 juni 1998
Kerncijfers
9e régiment d'infanterie lorrain 173 - Bouweenheid
Creusa tunnel (Battles 2 en 3).
1er bataillon du régiment 173 - Hoofd uitbreidingen
Acheva het tunnelbataljon in 1916.
Oorsprong en geschiedenis
De Kaiser-Tunnel is een 350 meter lange ondergrondse tunnel, gegraven tussen november 1915 en februari 1916 door het 9e Regiment van Lorrain infanterie 173 (op basis van Saint-Avold en Metz) in de Gaize van Argonne. Het doel van dit project was om de Duitse lijnen discreet te verbinden door ongunstig terrein en soldaten tegen vijandelijk vuur te beschermen. Vanaf maart 1916 was de tunnel voorzien van vitale infrastructuur: een ziekenboeg met besturingseenheid, een elektrische centrale (aangedreven 23 ventilatoren en pompen), keukens en een tank. Het werd het hart van een netwerk, waaronder het Tunnel Bataljon en de Ortlieb-Tunnel, waardoor onzichtbare bewegingen over honderden meters.
De bouw maakte deel uit van de Duitse controlestrategie voor de Haute-Chevauché, een gebied van beboste rommel bij Verdun. De tunnel herbergde reservetroepen in het Meurisson ravijn, met een verlenging tot de tweede lijn voltooid in juli 1916. In september 1918, aan de vooravond van het Amerikaanse offensief, vernietigden de Duitsers gedeeltelijk de toegangen en verwijderden de apparatuur. De ingangen, gekenmerkt door een lintel versierd met een ijzeren kruis en het opschrift "Kaiser Tunnel 1915-1916," werden later heropend.
In 1998 werd een historisch monument geregisseerd, waar 350.000 soldaten stierven. Gesloten sinds 2012 om veiligheidsredenen, het integreert in een 40-hectare "geheugenpad," herinnerend aan de felle gevechten van 1914-1918. De tunnel symboliseerde ook de mijnoorlog tussen Fransen en Duitsers in dit gebied, vooral tussen oktober 1914 en september 1915.
Het werk werd oorspronkelijk vergezeld door een museum aan de noordelijke ingang, dat nu uitgestorven is. Zichtbare overblijfselen omvatten ondergrondse infrastructuur en beschermde ingangen, gelegen te paard in de gemeenten Lachalade en Boureuilles (Meuse, Grand Est). De gaize, een zachte lokale rots, vergemakkelijkt het graven, maar vereist constante versterking om instortingen te voorkomen, zoals blijkt uit het werk uitgevoerd door de 2e en 3e bataljons van Regiment 173.
