Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Logis de Barroux is een herenhuis gelegen in het gehucht Barroux, in de geassocieerde gemeente Soulièvres in Airvault (Deux-Sèvres). Dit landgoed bestaat uit een hoofdhuis, een kapel, een dovecote en bijgebouwen rondom een vierkante binnenplaats. De architectuur, gekenmerkt door schaalbaren op de hoeken en een typische trap uit de late 16e en vroege 17e eeuw, weerspiegelt een feodale geest nog steeds aanwezig op dat moment. Het landhuis, gebouwd in kleine vierkante balgen met gesneden stenen frames, heeft ondergaan hervorming, waaronder een vermindering van de hoogte van het dak.

Oorspronkelijk kwam Barroux's eigneury in de middeleeuwen onder Thouars. Het huis werd vergroot in de 17e eeuw en versierd met muurschilderingen, vooral in de muurschildering van de schoorstenen en in het kapelkoor. Deze laatste behoudt een geschilderd decor, waaronder een sterrenkluis en een stenen tafel versierd met bloemen boeketten in trompe-l'oeil. De commons, meestal daterend uit de zeventiende eeuw, behouden hun oorspronkelijke verschijning, met uitzondering van een deel van de zuidvleugel, waarschijnlijk herbouwd in de negentiende eeuw.

Het herenhuis is meerdere keren van hand veranderd door de eeuwen heen. Aan het begin van de 17e eeuw, behoorde het tot de familie Boinard, vervolgens doorgegeven door huwelijk aan de familie van Rangot in 1634, toen Jeanne Boinard trouwde met Gabriel de Rangot. Het landgoed bleef in deze familie tot de Franse Revolutie, toen het werd in beslag genomen en verkocht als nationaal eigendom. Het werd vervolgens gekocht door Miss de Rangot, voordat het in handen van de familie Mausabré kwam, die het tot het midden van de 20e eeuw bewaarde. Het huis van Barroux wordt sinds 5 december 1984 als historische monumenten genoemd, die zijn gevels, daken en bijbehorende elementen beschermen.

De toegang tot de binnenplaats is via een dubbele poort, inclusief een cochère gedeelte en een voetgangersgedeelte. Tot de opmerkelijke elementen behoren de Duiventoren, de enige overlevende van de hoektorens die ooit de behuizing omringden. Binnen, de trap op een rechter vlucht, typisch voor de late 16e en vroege 17e eeuw, evenals de muurschilderingen bewaard in de open haard en kapel, getuigen van de architectonische en decoratieve verfijning van de periode. Deze elementen, gecombineerd met de algemene inrichting van het landgoed, maken het tot een representatief voorbeeld van de seigneuriale huizen van de regio.

Externe links