Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De residentie van de Grande-Barre, gebouwd aan het einde van de Middeleeuwen in Poitiers, dankt zijn naam aan de Arceau de la Barre, een oude poort doorboord in de Romeinse omtrek van de stad. Hoewel zijn oorspronkelijke sponsor onbekend blijft, werd het gebouw in 1541 gecertificeerd als eigendom van Christophe de la Fontaine, aanklager en heer van het Fief de Grève (Veneuvre-du-Poitou). Dit huis, georganiseerd rond een vierkante binnenplaats, illustreert de 15e eeuwse Poitevin civiele architectuur, met decoratieve elementen zoals gesneden engelen en wapenschilden.

In de 17e eeuw, het huis passeerde onder het bezit van het klooster van Sainte-Catherine, gelegen aan dezelfde straat. In 1817 werd hij verdeeld over meerdere erfgenamen na een verandering van eigenaar. In 1924 werd een historisch monument gebouwd, dat sporen van zijn geschiedenis bewaarde, zoals een luik dat leidde tot een ondergrondse doorgang waar kettingen en gevangeneballen werden gevonden. Vandaag is het particulier eigendom en getuigt van de stedelijke en sociale transformaties van Poitiers tussen de Middeleeuwen en de moderne tijd.

Het gebouw bestaat uit twee vierkante gebouwen, toegankelijk door een poort versierd met een gevelbeugel en gesneden dieren. De gevel is voorzien van vegetarische ramen en afgeschermde engelen, waarvan sommige zijn gespietst. In de zaal, gedateerd in de 15e eeuw door historicus René Crozet, bevindt zich een open haard versierd met een drie-roze badge, die door twee engelen wordt vastgehouden. Deze elementen onderstrepen het prestige van het huis, waarschijnlijk gekoppeld aan een lokale elite.

De locatie van het huis, op 5 rue de l'Arceau (voorheen rue de l'Arceau de la Barre), herinnert aan de verankering in de middeleeuwse stedelijke structuur van Poitiers. Zijn rangschikking in 1924 bewaarde zeldzame architectonische details, zoals de tabernakel ingebed in de muur of de decoraties van de hoofddeur. Ondanks restauraties die het portaal verplaatsten, blijft het huis een opmerkelijk voorbeeld van de nobele Poitevin habitat aan het scharnier tussen de Middeleeuwen en de Renaissance.

Externe links