Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis van Breuil-Malicorn, gelegen in Aigonnay (Deux-Sèvres), is een architectonisch complex gebouwd tussen de 2e helft van de 16e eeuw en de 1e helft van de 17e eeuw. Georganiseerd rond een veelhoekige binnenplaats, het omvat een drie-span centrale lichaam, geflankeerd door twee lagere laterale vleugels. De gevel behoudt een basis van schauguette, terwijl kanonnen in de muren van de bijgebouwen (houtwerken en schuur) blijven. De materialen die gebruikt worden als kalkstenen puin en steen voor frames weerspiegelen de lokale technieken van de tijd. Binnen, een wenteltrap dient de vloeren, en overblijfselen van geschilderde decoraties herinneren aan het woongebruik.

De geschiedenis van het landgoed dateert uit ten minste 1430, toen de naam Malicorne verscheen met het huwelijk van Andrée de Varèze en Guy de Chourses, heer van Malicorne, ook houder van de fiefs van Magné, Mons en Châteauneuf. De Malicorn Breuil was waarschijnlijk verbonden met het nabijgelegen Breuil d'Aigonnay fief voordat ze werd gescheiden. In 1560 werd een reeds bestaand huis genoemd, en elementen zoals stenen schoorstenen of gebogen deuren dateren uit die periode. Het landgoed veranderde in handen: in 1698 was het eigendom van Simon de la Mourlonnière en des Anges (250 pond fief), onderscheiden van Breuil d'Aigonnay (400 pond, eigendom van de familie Chalmot). Tussen 1804 en 1840 behoorde hij tot het Paard van Boiragon, voordat hij werd aangewezen als boerderij op het kadaster van 1819.

Defensieve sporen (kanonnen, schelpen) suggereren een gemengde functie, zowel seigneuriële verblijfplaats en beschermde plaats. Landbouw bijgebouwen (granaat, oven) getuigen van een autonome boerderij, typisch voor de landelijke landhuizen van de periode. De inscriptie in de Historische Monumenten in 1990 onderstreept haar erfgoed belang, met name voor haar plan op een gesloten binnenplaats en haar bewaarde architectonische elementen (schaling, geschilderde decoraties).

Externe links