Eerste bouw XVIIe siècle (≈ 1750)
Periode van oprichting van de hoogoven.
2e quart du XIXe siècle
Reconstructie van het terrein
Reconstructie van het terrein 2e quart du XIXe siècle (≈ 1937)
Modernisering van industriële installaties.
15 septembre 1982
Registratie Historisch Monument
Registratie Historisch Monument 15 septembre 1982 (≈ 1982)
Bescherming van resten (kader A 4).
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Information non disponible - Geen naam geciteerd
Bronnen noemen geen historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
De Longuyon hoogoven, gelegen in de gelijknamige gemeente in Meurthe-et-Moselle (Great East) is een industrieel overblijfsel uit de 17e eeuw. Deze plaats, gedeeltelijk herbouwd in de 19e eeuw (meer precies in het 2e kwartaal van de 19e eeuw), illustreert het belang van de metallurgie in deze historisch staalrijke regio. De overblijfselen die vandaag nog zichtbaar zijn, beschermd door een registratiebevel in 1982, bieden een materieel getuigenis van de technieken van de productie van gietijzer voor de industriële revolutie.
De vestiging van de hoogoven in het departement Meurthe-et-Moselle maakt deel uit van een gebied waar de ijzerertswinning en de metallurgie sinds de moderne tijd een belangrijke economische rol hebben gespeeld. De wederopbouw van het terrein in de 19e eeuw viel samen met een periode van modernisering van de industriële infrastructuur in Lotharingen, vervolgens geïntegreerd in de uitbreiding van de productie- en transportnetwerken. Hoewel de bronnen niet precies aangeven welke actoren bij deze wederopbouw betrokken zijn, benadrukt de inscriptie van het monument in 1982 zijn erfgoedwaarde als voorbeeld van de vroege industriële architectuur.
Vandaag de dag is de Longuyon hoogoven, waarvan de enige overblijfselen overblijven (inclusief de Cadastral A 4), een historisch monument dat toegankelijk is om te bestuderen of te bezoeken, hoewel actuele praktische informatie (opening, diensten) niet in beschikbare bronnen is beschreven. De staat van instandhouding en ligging, die "a priori bevredigend" wordt geacht (noot 6/10), maakt het tot een gebied van belang voor de technische en regionale geschiedenis, verankerd in het landschap van het staal van Lotharingen.