Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Loubersan Castle, gelegen in de Gers, heeft zijn oorsprong in de 11e eeuw als een versterkte herenhuis gebouwd door de familie Lobersan. Dit lange gebouw, voorzien van moordenaars op de begane grond en grote openingen op de eerste verdieping, werd bekleed met gracht en overdekt door een ronde weg met mâchicoulis. De familie van Lobersan, een donor in de Berdoues Abbey voor drie eeuwen, hield het pand voor vierhonderd jaar. Een seigneuriële kapel, omringd door een begraafplaats, was toen in het oosten, buiten de omtrek, terwijl het dorp zich uitbreidde tot een kam.

In de 15e eeuw veranderde de senechale van Guyenne Galaubie de Panassac, een wapengezel van Jeanne d'Arc, het herenhuis radicaal in een prachtig fort. Het bouwt een vierkante behuizing meer dan 5 meter hoog, geflankeerd door twee enorme torens doorboord met 26 monden, waardoor elke aanval onwaarschijnlijk. Deze torens, rond aan de buitenkant maar vierkant binnen met dikke muren van 1,90 m, maken van Loubersan een strategisch bolwerk naast het kasteel van Garrané om Mirande te beschermen. Het militaire apparaat weerspiegelt de innovaties van de koninklijke artillerie geïntroduceerd door Jean en Gaspard Bureau.

De volgende eeuwen zag het kasteel van hand en roeping veranderen. In de 17e eeuw werd de familie van Antras de eigenaar ervan voordat een proces tegen de Rohan-Chabot werd gevoerd, die het een jachtevenement maakte. In de 18e eeuw verwierf Bourdonnée's familie de woning en ondernam controversiële "modernisatie" werken: de vernietiging van de vierkante toren, twee muren van de omheining en het noordelijke gebouw (het vernietigen van de "greatest du Gers" cel), evenals de vervanging van de oost- en westmuren door keukens en een kapel. Deze werken onthullen middeleeuwse botten, getuigenissen van gevreesde kerkers waar ze zeiden: "Als je naar het kasteel van Lobersan gaat, voordat je daar binnengaat, neem dan afscheid van het licht

In de 19e en 20e eeuw diende het kasteel op zijn beurt als gevangenis tijdens de Napoleontische oorlogen en de Spaanse oorlog (de gendarmes executeerden deserteurs daar, waardoor graffiti in de cachotten werd achtergelaten), daarna als boerderij, als graanvoorraad en zelfs als toevluchtsoord voor kinderen. De acteur Jean Marais bleef daar kort. In 1996 werd ontwerper Jean-Charles de Castelbajac eigenaar. Vandaag de dag wordt het kasteel, omgeven door een park met zeldzame bomen gemeld vanuit Orient door M. de Dillon (ceders, acacias), niet bezocht.

De huidige architectuur mengt middeleeuwse overblijfselen (noordse torens, muur van behuizing, vergetelheid) en latere toevoegingen zoals de kapel met het plafond geschilderd in Lectoure blauw (pastel van verfstoffen) of keukens. Een standbeeld van de Maagd, bij de ingang van de cavalier oprit, herinnert aan de oude bedevaart die naburige dorpen verbindt. De ondergrondse, kerker en graffiti van de gevangenen getuigen nog steeds van haar gekwelde geschiedenis, tussen seigneuriale macht, militaire conflicten en architectonische transformaties.

Externe links