Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Place d'Armes de Metz is een rechthoekig geplaveid plein ontworpen in de 18e eeuw onder impuls van de Marchaux Belle-Isle en d'Estrées, volgens de plannen van architect Jacques-François Blondel. Het belichaamt een grote stedelijke ontwikkeling ontworpen om burgerlijke, religieuze en militaire machten te centraliseren rond een verenigde ruimte. Gelegen tussen St Stephen's kathedraal en het stadhuis, vervangt het oude middeleeuwse kerken en een verwoest klooster om dit monumentale ensemble te creëren.

Oorspronkelijk, de site gehuisvest in de middeleeuwen een klooster en verschillende kerken, waaronder Saint-Gorgon, Saint-Pierre-le-Vieux en Saint-Paul, evenals het paleis van het bisdom, gescheiden van de kathedraal door een binnenplaats. Het aanvankelijke kleine plein, voor de poort van de Maagd, werd radicaal getransformeerd vanaf 1754 op bevel van gouverneur Belle-Isle, in reactie op het verlangen van Lodewijk XV om een plek te creëren die alle machten samenbrengt. De verwoesting omvatte de kerken, het klooster en het paleis van de Dertien, terwijl het stadhuis, voltooid in 1788, werd het administratieve hart van de stad.

Het plein kent verschillende denominaties in de politieke regimes: plaats van de wet in 1792 tijdens de revolutie, plaats Napoleon in 1806, dan Paradeplatz tijdens de Duitse annexaties (1871-1918 en 1940-1944). Onder de bezetting diende het als kader voor militaire nazi-parades, zoals de Gauleiter Bürckel parade in 1940. Na de bevrijding kreeg ze haar symbolische rol terug en verwelkomde ze ceremonies zoals die van generaal Walker. De klassieke architectuur, sober en krachtig, weerspiegelt de militaire roeping van Metz in de achttiende eeuw, versterkt door krijgstrofeeën en een esthetische eenheid oorspronkelijk gepland om het koninklijk parlement te huisvesten.

De opmerkelijke gebouwen omvatten het stadhuis, het langste gebouw van het plan van Blondel, tegenover de gotische kathedraal waarvan de lage arcades werden gesloopt in de 19e eeuw door bisschop Paul Dupont des Loges om de gevel te ontruimen. Het portaal van de Collège Notre-Dame-la-Ronde, gerestaureerd in 1885, en het oude korps (nu VVV) completeren deze set. Het plein, geclassificeerd als een historisch monument in 1948 voor zijn bodem, werd gerestaureerd in 1974 en 2007, behoud van zijn rol als verzamelplaats en stedelijke vieringen.

Zijn geschiedenis weerspiegelt de spanningen tussen kerkelijke, burgerlijke en koninklijke machten: Metz, bestuurd door zijn bisschoppen tot 1179, werd een oligarchische republiek voordat hij onder Franse overheersing in 1552 via het Verdrag van Chambord overging. Het plein, ontworpen als symbool van het koninklijk gezag, belichaamt ook de politieke veranderingen van de stad, van keizerlijke parades tot herdenkingen van de bevrijding.

Toekomst

Tegenwoordig is het plein het toneel van feestelijke gebeurtenissen en symbolische bevolkingsbijeenkomsten in het hart van de stad.

Externe links