Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Sinds 1968 heeft het Ursulines Museum het voormalige Ursulines klooster bezet, gebouwd tussen 1675 en 1680 op het plateau van de Baille in Macon. Op initiatief van bisschop Gaspard Dinet in 1615 werd dit klooster gewijd aan de opvoeding van de jonge meisjes van de adel en de plaatselijke burgerij. Bij de Revolutie werd hij opgeroepen en in 1793 in een gevangenis veranderd, waar refractaire priesters en Lamartine's vader gevangen werden gezet, zoals blijkt uit een gedenkplaat.

Het gebouw werd in 1929 verlaten nadat het als kazerne diende (Puthod Box), waarna het tussen 1963 en 1967 werd gerenoveerd om het museum te huisvesten. In 1968 werd de collectie van regionale archeologie (waaronder de donatie Testot-Ferry op Solutré), lokale d'ethnografie (vigne, batellerie) en beeldende kunsten van de 16e tot de 21e eeuw gepresenteerd, met een sectie gewijd aan Lamartine. Het klooster, gedeeltelijk geclassificeerd als een historisch monument (klooster, trap, kapel), illustreert de evolutie van het Mâconese erfgoed.

Archeologische collecties op de begane grond omvatten prehistorische Solutré objecten (gereedschappen, botten) en Gallo-Romeinse overblijfselen. Op de eerste verdieping bevindt zich een etnografische afdeling over lokale tradities (vigne, perzik, rij), terwijl op de tweede verdieping schilderijen van de 16e tot 21e eeuw worden getoond, met werken van Titiaan, Corot, Greuze of Monet. Een kamer is gewijd aan Lamartine, met handschriften en meubels van zijn kasteel.

Het museum werd in 1992 gerenoveerd en geniet sinds 2002 van het label Musée de France. De onvolledige architectuur (onafgewerkte vleugels) zou worden verklaard door financiële moeilijkheden tijdens de bouw. De gevels, daken en interieurelementen (klooster, trap) zijn sinds 1929 en 1962 beschermd.

Hoogtepunten zijn schilderijen van de Fontainebleau school, Vlaams stillevens (17de eeuw) en landschappen van de Lyon school (19de eeuw). Het museum bewaart ook hedendaagse stukken, zoals sculpturen van Maxime Descombin of abstracte composities van Georges Valmier.

Externe links