Eerste bouw XVIe siècle (≈ 1650)
Huis met veranda in houten paneel gebouwd.
XVIIIe siècle
Grote renovaties
Grote renovaties XVIIIe siècle (≈ 1850)
Gevel en dak opnieuw, dakramen toegevoegd.
5 avril 1948
Historisch monument
Historisch monument 5 avril 1948 (≈ 1948)
Voor- en dakbescherming.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
De brontekst vermeldt geen acteurs.
Oorsprong en geschiedenis
Het huis aan de 3 Rue du Cheval-Blanc in La Guerche-de-Bretagne is een opmerkelijk voorbeeld van middeleeuwse civiele architectuur, voornamelijk gedateerd uit de 16e eeuw. De houten paneel gevel, georganiseerd in drie spanten, onthult verfijnde bouwtechnieken: afgeschuinde palen met vergrote koppen, schijnbare solives, en een tegenverkoop systeem bestaande uit potlets, intertoises en kruising van Saint-André. De veranda, met een diepte van ongeveer 1m90, rust op stenen zolen om het hout tegen vocht te beschermen. De ongelijke verschillen tussen de palen (3m, 3m30 en 4m) en de zichtbare omslagen wijzen op verdere veranderingen, vooral in de 18e eeuw.
In de 18e eeuw werden de gevel en de rechter post herbouwd, met segmentale gebogen ramen en een Mansart dak, kenmerkend voor de architectonische transformaties van die periode. De houtstrook, aanvankelijk bedekt met een coating, behoudt sporen van traditionele assemblages zoals tenons en mortises, zichtbaar op de boven cornel post. Het achterste deel van het huis, gemaakt van kwartsmicrodioriet, contrasteert met de houten structuur van de gevel. Deze combinatie van materialen en stijlen weerspiegelt functionele en esthetische aanpassingen gedurende eeuwen, met behoud van de oorspronkelijke roeping van het gebouw: begane grond handel en bovenwoning.
Het huis is onderdeel van de stedelijke structuur van La Guerche-de-Bretagne, waar de verandahuizen, vaak diep en onafhankelijk van de hoofdgevel, dienden als plaatsen van leven en uitwisseling. De drie-span veranda, een met een smeedijzeren balkon, illustreert deze lokale typologie. Structurele eigenaardigheden, zoals gezaagde zolen om de illusie van een rechte gevel te geven, of de vork samenstellingen van centrale polen, getuigen van ambachtelijke knowhow sinds de 16e eeuw. Geclassificeerd als Historisch Monument in 1948 voor zijn gevels, dak en schoorstenen, belichaamt dit huis zowel het middeleeuwse erfgoed als de architectonische evoluties van de volgende eeuwen.