Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis gelegen in de 6 plaats van de Doctor-Pierre-Walter in Bergheim is een typisch voorbeeld van de Elzasse civiele architectuur van de Renaissance. Gebouwd in het 3e kwart van de 16e eeuw, onderscheidt het zich door zijn metselwerk gevels, onregelmatige geharpen-hoek kettingen, en gesneden vensterbank ramen. De linzen, versierd met omgekeerde schelpen, herinneren zich de motieven die aanwezig zijn in andere huizen in het gebied uit de jaren 1560, zoals in Hunawihr of in de kleine kerkstraat in Bergheim. Een 1566-console, die in de archieven wordt gerapporteerd maar niet zichtbaar is tijdens een onderzoek in 2001, suggereert een precieze datering van het gebouw.

Het gebouw presenteert een typische organisatie van burgerlijke huizen van de periode, met een begane grond en een verdieping. De voorgevel, op het plein, wordt doorboord door een drievormig raam op de begane grond en twee dubbele ramen op de bovenverdieping, allemaal ingericht met grondsledes. Binnen, een grote originele kamer, nu verdeeld, gehuisvest een mid- torso kolom, gedeeltelijk gemaskeerd door latere wijzigingen. De achtergevel, ook gecreneerd, behoudt een drievormig raam op de eerste verdieping. Latere wijzigingen omvatten de herintroductie van de ingangsdeur en restauraties van de ramen.

Het huis werd sinds 13 juni 1929 als historisch monument beschouwd en illustreert de invloed van Renaissance architectonische stijlen in een regio die toen onder Germaanse en Franse invloed was. Decoratieve motieven, zoals omgekeerde schelpen, getuigen van een verfijnd lokaal vakmanschap, terwijl de gecrenellateerde gevelstructuur de verdedigingstradities van de Elzasische stadshuizen oproept. De afwezigheid van de 1566 console in recente audits roept vragen op over de transformaties die het gebouw door de eeuwen heen heeft ondergaan.

Het gebouw maakt deel uit van de historische context van Bergheim, een welvarend Elzas dorp in de 16e eeuw, gekenmerkt door de wijnhandel en een gemakkelijke burgerij. De huizen van deze periode weerspiegelen vaak de rijkdom van hun eigenaren, met gesneden decoraties en royale openingen, symbolen van sociale status. De bescherming van 1929 heeft tot doel deze getuigenissen van een zeldzaam civiel erfgoed te bewaren, vaak overschaduwd door religieuze of militaire gebouwen uit dezelfde periode.

Externe links