Bouw van het huis 1er quart XVIIIe siècle (≈ 1825)
Geschatte bouwperiode van het gebouw.
21 avril 1934
Inventaris
Inventaris 21 avril 1934 (≈ 1934)
Bescherming van het oriel bij ministerieel besluit.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Oriel op de hoofdgevel: inscriptie bij decreet van 21 april 1934
Kerncijfers
Information non disponible - Geen teken geïdentificeerd
Bronnen vermelden geen verwante historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
Het huis aan de 24 rue Sainte-Odile (voorheen No. 197) in Bernardswiller is een civiel gebouw uit de 1e kwart van de 18e eeuw. Het illustreert de Elzasse binnenlandse architectuur van deze periode, gekenmerkt door decoratieve elementen zoals de oriel, typisch voor burgerlijke of ambachtelijke huizen in de regio. Zijn benaming als historisch monument in 1934 onderstreept zijn erfgoedwaarde, met name voor het behoud van dit opmerkelijke architectonische element.
De ligging van dit huis in de Bas-Rhin, Elzas, weerspiegelt de historische context van een regio dan onder Franse invloed sinds de zeventiende eeuw, na zijn progressieve gehechtheid aan het koninkrijk. In die tijd namen burgerlijke huizen of lokale notabelen vaak decoratieve elementen op de gevel, symbolen van de sociale status. Deze gebouwen dienden zowel als huisvesting als soms als werkplaats of een plaats van handel, die het economische en sociale leven van de Elzasse steden weerspiegelt.
De inscriptie van de Oriel in 1934 bij ministerieel decreet maakt deel uit van een periode van erfgoedbewustzijn in Frankrijk, waar civiele monumenten, tot nu toe minder beschermd dan religieuze of militaire gebouwen, beginnen te worden erkend voor hun historische en architectonische waarde. Deze oriel, een prominent element in de corbellatie, is kenmerkend voor Elzas huizen en getuigt van de bouwtechnieken en esthetische smaken van die tijd.
Beschikbare bronnen, waaronder Wikipedia en Monumentum, bevestigen het exacte adres van het gebouw (24 of 197 rue Sainte-Odile) en zijn lidmaatschap in het departement Nederrijn, in de regio Grand Est. De nauwkeurigheid van geolocatie wordt geschat op slecht (noot 5/10), wat kan worden verklaard door verschillen tussen historische adressen en moderne GPS-coördinaten. Er wordt geen informatie verstrekt over het huidige gebruik van het gebouw, of het nu voor bezoekers toegankelijk is of niet.
In tegenstelling tot veel historische monumenten, lijkt dit huis niet te worden geassocieerd met een beroemd karakter of een specifieke bezienswaardigheid gebeurtenis. Zijn voornaamste belang ligt in de representativiteit van de Elzas-habitat van de vroege achttiende eeuw en in het behoud van een opmerkelijk architectonisch element, de Oriel, die de bescherming rechtvaardigde. In de archieven worden geen sponsors of architecten genoemd, wat gebruikelijk is voor particuliere huizen uit die tijd.
De Merimée basis, een referentie voor Franse historische monumenten, noemt dit gebouw onder de code Insee 67031, bevestigend zijn lidmaatschap in de gemeente Bernardswiller. Het gebrek aan details van zijn geschiedenis na 1934 suggereert een voornamelijk residentiële roeping, zonder dat grote transformatie zijn oorspronkelijke karakter heeft veranderd. De foto's die beschikbaar zijn onder Creative Commons licentie, zoals die van Ralph Hammann, maken het mogelijk om zijn huidige uiterlijk te waarderen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen