Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis op 46 Grand-Rue in Bouxwiller, Bas-Rhin, is een emblematisch gebouw uit de 16e en 17e eeuw. Het wordt onderscheiden door zijn hoek lodge in zandsteen, rijk gesneden met plantaardige motieven, dieren (leeuw, adelaar, lul) en symbolisch (gebladerde maskers, engelenkop). Dit monument illustreert de Elzasische civiele architectuur van de Renaissance, met zijn hoekkettingen in geprikt zandsteen en zijn hout-panelen elementen.

Het gebouw combineert twee gebouwen met licht gespreide niveaus. Het zuidelijke lichaam, opgevoed in 1613, is de thuisbasis van dit jaar lodge, terwijl het noordelijke lichaam behoudt sporen van de oorspronkelijke structuur, waaronder een 16e eeuwse gegoten venster. De kelder, gedeeltelijk begraven, draagt een gegraveerde datum (1558 of 1557, gewijzigd door een onhandige restauratie), wat de anciënniteit van het werk verklaart. Latere veranderingen, zoals de toevoeging van een houten vloer, getuigen van de architectonische evolutie.

Geklasseerd als historisch monument sinds 1930 voor zijn oriel, weerspiegelt dit huis lokale constructieve technieken en artistieke invloeden van de tijd. De locatie op de hoek van de Grand-Rue en de Rue des Seigneurs onderstreept het belang ervan in de middeleeuwse stedelijke structuur van Bouxwiller. De materialen (stenen, crepy metselwerk) en gesneden decoraties onthullen een vakmanschap typisch voor de premoderne Elzas.

De bronnen vermelden architectonische toepassingen, zoals een bovengeplaatste schildlintel, en latere wijzigingen (moderne begane grond). Deze details, in combinatie met de precisie van de sculpturen, suggereren een eenvoudige sponsor, hoewel niet geïdentificeerd in de beschikbare documenten. Het huis belichaamt aldus de overgang tussen laatgotische en renaissancestijlen in Elzas.

Externe links