Bouw van de cochèredeur 1574 (≈ 1574)
Gedateerde deur, het enige overblijfsel van de 16e eeuw.
XVIIIe siècle
Reconstructie van het huis
Reconstructie van het huis XVIIIe siècle (≈ 1850)
Integratie van de oude deur.
16 octobre 1930
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 16 octobre 1930 (≈ 1930)
Inscriptie van de cochère deur.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Deur van 1574: inschrijving bij beschikking van 16 oktober 1930
Oorsprong en geschiedenis
Het huis ligt aan de 5e weg van Parijs naar Saverne is een emblematisch gebouw van het Elzas-erfgoed. Gebouwd in het 3e kwart van de 16e eeuw, onderscheidt het zich door zijn cochère deur uit 1574, een architectonisch element bewaard gebleven ondanks latere transformaties. Dit overblijfsel van de 16e eeuw werd hergebruikt tijdens de wederopbouw van het huis in de 18e eeuw, na de verbinding van de buitenwijken met de weg van de Col de Saverne. Deze herontwikkeling weerspiegelt de stedelijke en wegenontwikkeling in de regio onder het voormalige regime.
Op 16 oktober 1930 werd een historisch monument gebouwd, het huis dankt zijn bescherming aan zijn co-agent deur, de enige getuige van zijn Renaissance oorsprong. Registratie voor historische monumenten benadrukt de erfgoedwaarde van dit element, ondanks latere veranderingen. Het gebouw illustreert dus de superpositie van de tijdperken, typisch voor de Elzasse architectuur, waar middeleeuwse of renaissante structuren vaak worden geïntegreerd in recentere constructies.
Gelegen in de Bas-Rhin, dit huis maakt deel uit van het historische landschap van Saverne, een stad gemarkeerd door zijn strategische verleden op het kruispunt tussen Elzas en Lotharingen. De locatie aan de weg van Parijs toont zijn rol in de commerciële en militaire uitwisselingen van de moderne tijd. Tegenwoordig is het een van de historische monumenten van Saverne, naast andere beschermde gebouwen in het departement.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen