Eerste bouw XVe siècle (≈ 1550)
Stenen palen en primitieve structuur.
Début XVIe siècle
Pannenhouthoogte
Pannenhouthoogte Début XVIe siècle (≈ 1604)
Extra verdiepingen en trappen.
XVIIe siècle
Veranderingen in het interieur
Veranderingen in het interieur XVIIe siècle (≈ 1750)
Grondbaaien en monumentale open haard.
XIXe siècle
Te late renovaties
Te late renovaties XIXe siècle (≈ 1865)
Achterste trap en bessen hervormen.
17 avril 1931
Historische monument classificatie
Historische monument classificatie 17 avril 1931 (≈ 1931)
Officiële bescherming van het gebouw.
Début XXe siècle
Gebruik als leerlooierij
Gebruik als leerlooierij Début XXe siècle (≈ 2004)
Ambachtelijke activiteit voor thuis.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Houten huis: inschrijving op bestelling van 17 april 1931
Kerncijfers
Information non disponible - Geen karakter geciteerd
Bronnen noemen geen historische actoren.
Oorsprong en geschiedenis
Het houten huis, gelegen op de hoek van de rue du Général de Gaulle en de impasse van de Boucherie in Marcigny (Saône-et-Loire), is een symbolisch gebouw van Bourgondische middeleeuwse erfgoed. Het is vooral gebouwd in de 15e eeuw en beschikt over een karakteristieke pan-houten structuur, met corbellations en een driedubbel trapsysteem (rechts, schroef en terug). Zijn organisatie in twee verschillende delen, gescheiden door een herschikte muur, suggereert een complexe evolutie, waarbij openbare zalen en privé-habitats worden gecombineerd.
De oudste elementen, zoals de stenen pilaren op de begane grond, konden teruggaan naar een oude 15e-eeuwse slagerij, terwijl de pan-houten vloeren, georganiseerd in kleine kruisen van Saint-André, dateren uit het begin van de 16e eeuw. Het oostelijke deel van het huis heeft een spiraalvormige trap en begane baaien van de 16e eeuw, maar sommige openingen, zoals die op de eerste verdieping op de kreek, dragen typische 17e eeuwse lijsten, die veranderingen in de interne circulatie weerspiegelen. Er is ook een monumentale open haard van die tijd.
Latere transformaties, vooral in de 19e eeuw, voegden een hors-oeuvre achtertrap toe en herontwerpden de baaien op de begane grond, waardoor de twee helften tot één ensemble werden samengevoegd. De betonnen kade aan de Merdasson Creek aan de achterkant dateert uit de 20e eeuw. Het huis, oorspronkelijk gekoppeld aan ambachtelijke activiteiten (hallen, dan leerlooierij in het begin van de twintigste eeuw), is nu een prive-woning. Het is een historisch monument sinds 17 april 1931, het illustreert de architectonische aanpassing van een middeleeuws gebouw aan de behoeften van de bewoners.
De geschiedenis weerspiegelt ook de economische dynamiek van Marcigny, een middeleeuws dorp waar slagers- en leerlooierijen een centrale rol speelden. De aanwezigheid van vlakke pilaren roept een open ruimte op, misschien een openbare zaal, terwijl de overhangen in de houtpan een overgang naar residentieel gebruik markeren. De heroveringen van de 17e en 19e eeuw getuigen van de evolutie van levensstijlen en constructieve technieken, zonder de oorspronkelijke structuur fundamenteel te wijzigen.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen