Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis van Jean-Frédéric Oberlin in Waldersbach, nu omgebouwd tot museum, werd in 1787 gebouwd als een pastoor voor deze symbolische Elzasser. Gelegen in de bovenste Bruche vallei, weerspiegelt het zijn inzet voor onderwijs, spiritualiteit en sociale vooruitgang, via een 59-jarige bediening in deze geïsoleerde vallei. Oberlin, een methodische verzamelaar, verzamelde voorwerpen, graslanden, portretten en educatieve hulpmiddelen, voorschouwt moderne musea door zijn wens om kennis toegankelijk te maken voor de plattelandsbevolking.

Het museum zelf werd pas officieel opgericht in 1958, na decennia van behoud door zijn nakomelingen, waaronder zijn schoonzoon Philippe Louis Rauscher en zijn kleinzoon Charles Emmanuel Witz. De collecties, verspreid over Waldersbach, Straatsburg en het Elzasmuseum, werden verzameld in een architectonisch complex dat in 2002 werd gerenoveerd. Dit project, gefinancierd door Europa, de Elzasregio en lokale overheden, heeft vier gebouwen uit verschillende tijdperken, verbonden door glazen galeries, geïntegreerd om een innovatieve museumroute van meer dan 1.500 m2 te bieden.

De collecties van het museum illustreren de diversiteit van de belangen van Oberlin: een herbarium geclassificeerd volgens Linné (de oudste in de Elzas), regionale houtmonsters, 18e eeuws wetenschappelijk speelgoed, en familieportretten geïnspireerd door fysiognonia. Het Children's House, identiek herbouwd in 1990, zet zijn actieve pedagogie door middel van schoolworkshops, en trekt meer dan 4.000 kinderen per jaar aan. Het museum, waar jaarlijks ongeveer 20.000 bezoekers verblijven, is ook een plek voor internationale conferenties over onderwijs en spiritualiteit.

Oberlin ontwikkelde een revolutionaire educatieve benadering, waarbij manipulatie, observatie en spel werden gecombineerd, zoals blijkt uit de blootgestelde objecten: caleidoscopen, mechanische automaten, of een schedel geannoteerd volgens de frenologie van Franz Joseph Gall. Haar zelfportret in silhouet, vergezeld van de vraag "Ik? Wie?" symboliseert zijn zoektocht naar zelfkennis en anderen. De tuinen en aangrenzende kas completeren deze plek waar wetenschap, geloof en pedagogie samenkomen, trouw aan de geest van de Verlichting.

Het museum heeft ook originele archieven, zoals kaarten van de Ban de la Roche (met inbegrip van een bar na de revolutie), lokale landschappen, en documenten over de oprichting van het museum. Symposiums, zoals die in 2002 over "Utopies en pedagogiek" of in 2006 over "Pedagogiek en spiritualiteit," brachten onderzoekers uit de hele wereld samen. Vandaag de dag blijft de site een levend eerbetoon aan deze "patriarch van de Franse landbouw," wiens nalatenschap verder gaat dan het protestantse kader om het moderne onderwijs te inspireren.

Externe links