Eerste bouw Fin XVIe siècle (≈ 1695)
Noordelijk deel gebouwd op een oud sterk huis.
XVIIIe siècle
Uitbreiding van de gebouwen
Uitbreiding van de gebouwen XVIIIe siècle (≈ 1850)
Een vleugel toevoegen aan het oosten.
Début XIXe siècle
Vernietiging van de parochie
Vernietiging van de parochie Début XIXe siècle (≈ 1904)
Geleidelijk verlaten naar een nieuw herenhuis.
4 octobre 1988
Historisch monument
Historisch monument 4 octobre 1988 (≈ 1988)
Officiële bescherming van het gebouw.
2008
Begin van restauraties
Begin van restauraties 2008 (≈ 2008)
Rehabilitatie gebouw ingeschakeld door de eigenaar.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Neuglize log house (cad. A 209): bij beschikking van 4 oktober 1988
Kerncijfers
Information non disponible - Onbekende historische eigenaren
Heer of bourgeois genoemd zonder precieze naam.
Oorsprong en geschiedenis
Het huis van Neuglize, ook wel het "Vieux Château" genoemd, is een houten gebouw gelegen in het gehucht Neuglize, op de stad Bessay-sur-Allier, in de Allier. Gebouwd in de late 16e eeuw en uitgebreid in de 18e eeuw, vervangt het een oud sterk huis en domineert een vijver en bossen. De typische architectuur van de Bourbonese Sologne combineert eiken, bakstenen en kalkgecoat, met gotische structuur en polychrome bakstenen decoraties. Het huis, ooit omringd door burgers en een gesloten binnenplaats, werd gedeeltelijk ontmanteld in de 19e eeuw na de verdwijning van de lokale parochie.
Het huis Neuglize werd in 1988 een historisch monument en illustreert het landelijke erfgoed van de heren of bourgeois van het Ancien Régime. Na in de 19e eeuw als landbouwgebouw te hebben gediend, werd het van 2008 tot zijn oorspronkelijke verschijning aanzienlijk gerestaureerd. De dovecote, kelder en kruisgevels van Sint Andrew maken het een zeldzaam voorbeeld van hybride architectuur, het mengen van hout, baksteen en middeleeuwse technieken. De site behoudt ook de sporen van de oude parochiekerk, die na de revolutie verdween, en van een later landhuis gebouwd op zijn site.
Het huis belichaamt de geschiedenis van de Bourbonese Sologne, een steenarm gebied waar hout en baksteen domineerden. Zijn eerste kwadraat plan, gedeeltelijk ingestort, en zijn frame in "omgekeerde scheepsromp" getuigen van lokale knowhow. De twee overgebleven stenen paviljoens, daterend uit de 19e eeuw, herinneren zich de oorspronkelijke ruimtelijke organisatie, gecentreerd op een rechthoekige binnenplaats. Vandaag de dag blijft de site een belangrijke getuigenis van landelijke seigneuriële habitat tussen de 16e en 18e eeuw.
Mededelingen
Log in om een beoordeling te plaatsen