Eerste bouw XVe siècle (≈ 1550)
Zuid gevel en gebeeldhouwde deur gedateerd.
XVIIe siècle
Renovaties of toevoegingen
Renovaties of toevoegingen XVIIe siècle (≈ 1750)
Periode van gedeeltelijke herziening.
15 septembre 1954
Registratie historisch monument
Registratie historisch monument 15 septembre 1954 (≈ 1954)
Bescherming van de gevel en trap.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Het 15e eeuwse deel van de zuidelijke gevel (inclusief de gesneden deur) en de trap naar het huis: inscriptie bij decreet van 15 september 1954
Oorsprong en geschiedenis
La Porte de la Vallée is een huis in het departement Maine-et-Loire, in de regio Pays de la Loire. Dit monument, waarvan de oudste delen dateren uit de 15e eeuw, werd gedeeltelijk herontworpen in de 17e eeuw. Het onderscheidt zich door zijn zuidelijke gevel, daterend uit de 15e eeuw, en zijn trap met schroeven, elementen beschermd sinds 1954.
Het gebouw is vermeld onder de titel van historische monumenten in opdracht van 15 september 1954, een erkenning die specifiek betrekking heeft op de gesneden deur van de zuidelijke gevel en de trap met schroeven. Hoewel de gedetailleerde geschiedenis niet expliciet wordt gedocumenteerd in de beschikbare bronnen, weerspiegelt de architectuur ervan de kenmerken van burgerlijke of opmerkelijke huizen in Anjou, een regio gekenmerkt door zijn middeleeuwse en renaissance erfgoed.
De administratieve coördinaten plaatsen dit monument op de gemeente Rosiers-sur-Loire, hoewel sommige bronnen een bij benadering adres bij Gennes-Val-de-Loire vermelden, misschien een evolutie van de gemeenschappelijke grenzen of een geografische verwarring. De exacte locatie blijft onderhevig aan een slechte nauwkeurigheid (niveau 5/10 volgens de beschikbare gegevens), wat de precieze identificatie op de grond kan bemoeilijken.
In de historische context van Anjou dienden de huizen van die tijd vaak als woningen voor kooplieden, rijke ambachtslieden of kleine lokale edelen. Hun architectuur, die defensieve elementen (zoals versterkte deuren) en decoratieve (sculpturen, stenen trappen) combineert, illustreert de overgang tussen de Middeleeuwen en de moderne tijd, waar veiligheid en prestige naast elkaar in stedelijke en periurbane habitat.
De lijst van historische monumenten in 1954 onderstreept het erfgoed belang van dit gebouw, hoewel de bronnen niet de exacte redenen voor deze bescherming. Het is waarschijnlijk dat de uitgehouwen deur, typisch voor de 15e eeuwse lokale vakmanschap, en de trap met schroeven, een opmerkelijk architectonisch element, een sleutelrol speelde in deze beslissing.
Er is geen informatie beschikbaar over het huidige gebruik van het gebouw (bezoek, verhuur, privéwoning) of historische karakters in verband met de bouw of bezetting. Bronnen zijn beperkt tot architectonische en administratieve gegevens, zonder extra anekdotes of contextuele details.
