Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis Garrot, ook bekend als Château de Périgny-le-Petit, werd gebouwd in het 3e kwart van de 17e eeuw in Périgny, Île-de-France. In 1654 verwierf Claude Garrot, ontvanger van de verslagen van de verzoeken van het Palais, een klein huisje omringd door een grote tuin op het belangrijkste kruispunt van het dorp. Tussen 1654 en 1659 bouwde hij in zijn plaats een groot huis bestaande uit een centraal huis lichaam geflankeerd door twee zijpaviljoens. Hoewel de gevels in de 19e eeuw opnieuw werden ontworpen, behoudt het gebouw originele elementen, zoals een houten trap met balusters en de interieurverdeling van de 17e eeuw.

Het park herbergt oeroude overblijfselen, waaronder een wastafelrand en aardewerkpijpen uit de 11e of 12e eeuw. Voor de 16e eeuw stond de site bekend als het Jean de Rueil Hotel. Grote wederopbouw vond plaats in de 17e eeuw, gekenmerkt door elementen gedateerd als een schoorsteenplaat met het jaar 1659. Latere wijzigingen omvatten de toevoeging van twee toegangspaviljoens tussen 1786 en 1790, evenals veranderingen tussen 1790 en 1810, zoals de sloop van een zuidoostelijke vleugel en de ongebonden wederopbouw van een noordwestelijke vleugel.

Geclassificeerd als historisch monument bij bevel van 30 april 1998, beschermt het Garrothuis zijn gevels, daken en binnentrap. Zijn tuin behoudt gedeeltelijk zijn oorspronkelijke indeling, getuige zijn architectonische en landschapsontwikkeling door de eeuwen heen. De bronnen vermelden ook een geschatte locatie op het adres van General de Gaulle 2 in Val-de-Marne.

Externe links