Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis gelegen Place Gambetta (voormalig Dauphine Square) in Bordeaux maakt deel uit van een groot stedelijk complex van de stad, ontworpen in de 18e eeuw. Na het Place de la Bourse vertegenwoordigt deze rechthoekige ruimte het tweede grote stadsontwikkelingsproject van de periode. De gebouwen, gebouwd tussen 1745 en 1780, volgen een klassieke verordening: begane grond met arcades, edele vloer met raamdeuren versierd met mascaronen, en vereenvoudigde zolder na 1762. De intentie van Tourny startte het project rond 1745 als onderdeel van een plan om Bordeaux op te ruimen en te verfraaien, terwijl de Jurats de uniforme gevels financierden door het lenen in 1750.

Het plein werd pas voltooid tussen 1770 en 1780, hoewel zijn stijl weerspiegelde die van de eerste helft van de achttiende eeuw. De stenen gevels, gekenmerkt door gegraveerde arcades en smeedijzeren balkons, frame twee belangrijke slagaders op de hoeken van het plein. In 1762 stelde een ongenoemd architect een vereenvoudigd plan voor, waarbij de oorspronkelijke voorlichaam en balustrades werden verwijderd om een sobere verstrengeling aan te nemen. De gevel en het dak van het gebouw op 17 Gambetta Square werden beschermd door een registratieorder in 1927, die hun erfgoedwaarde weerspiegelt.

Het ensemble illustreert de invloed van het stedelijk beleid van de rentmeesters onder het Oude Regime, waar architectonische uniformiteit diende als een verfraaiing en een symbool van orde. Gambetta Square, met zijn residentiële en commerciële gebouwen, weerspiegelt ook de economische boom van Bordeaux in de 18e eeuw, voornamelijk gekoppeld aan de maritieme en wijnhandel. De gebeeldhouwde mascarons en smeedijzeren details herinneren de fascist van deze tijd, terwijl ze een overgang markeren naar een verfijnder classicisme.

De exacte locatie van het huis, 17 Place Gambetta, komt overeen met het adres waarnaar wordt verwezen in de Merimée basis, hoewel de GPS coördinaten wijzen op een benadering van de 19 van dezelfde plaats. Deze kleine kloof benadrukt de uitdagingen van precisie in de documentatie van historische monumenten, vooral in dergelijke dichte stedelijke complexen. De bescherming van 1927 heeft alleen betrekking op de gevel en het dak, met uitzondering van eventuele binneninrichting.

In tegenstelling tot de Place de la Bourse, bedacht als een koninklijke en monumentale ruimte, de Place Gambetta (toen Dauphine) was meer ontvankelijk voor praktische eisen: om het westen van de stad te deblokkeren en de wegen te structureren. De arcades op de begane grond, typisch voor de architectuur van Bordeaux, waren waarschijnlijk gevestigd in winkels of pakhuizen, terwijl de bovenste verdiepingen waren gereserveerd voor huisvesting. Dit gemengde model, dat vandaag nog steeds zichtbaar is, kenmerkt de mercantile verstedelijking van de Atlantische havens in de achttiende eeuw.

Ten slotte onthult de evolutie van het oorspronkelijke plan in 1762, met de verwijdering van overbodige decoratieve elementen, een tendens naar soberheid in de laatste decennia van het oude regime. Deze stilistische keuze zou een afspiegeling kunnen zijn van budgettaire beperkingen of een verandering van smaak, waarbij het begin van neoclassicisme wordt aangekondigd. Gambetta Square blijft een bewijs van de sociale, economische en artistieke dynamiek die Bordeaux vormde voor de revolutie.

Externe links