Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Joinville House, gelegen in het oude hart van de stad tegenover het publiek, illustreert een duidelijke architectonische evolutie tussen de 16e en 18e eeuw. Oorspronkelijk, in de 16e eeuw, bestaat het uit een langwerpige vleugel, waarvan de voorgevel, die overeenkomt met het huidige trappenhuis, wordt herwerkt in de tweede helft van dezelfde eeuw. Dit deel onderscheidt zich door een grote gebogen deur met twee baaien met crossettes, kenmerkende elementen van de Renaissance. Het gebouw weerspiegelt al een esthetisch en functioneel onderzoek specifiek voor burgerlijke huizen van die tijd.

In de 18e eeuw werd het huis vergroot door een vleugel in ruil voor de zuidkant, een meer sobere stijl met regelmatige piercings. Een deur van de Auditoire Street, gerestaureerd in de 19e eeuw, maar trouw aan de verschijning van 1750 (niet gekroond) getuigt van de stedelijke integratie. Het interieur, getransformeerd aan het begin van de achttiende eeuw, rivaliseert dat van een prive-hotel: hangende trap met smeedijzeren helling, lambrisering, parketvloeren en open haarden sieren de kamers, waarvan de decoraties (eetkamer, bibliotheek) de evolutie van de smaken verraden op bijna een eeuw.

De beschermde elementen sinds 2010 zijn de twee vleugels (XVI en XVIII eeuwen), hun interieur, evenals de poort en de omheining muur van de binnenplaats. Dit huis belichaamt aldus de aanpassing van een oud huis aan de normen van comfort en esthetiek van de Lichten, met behoud van sporen van zijn Renaissance verleden. De eigenaar, hoewel niet genoemd, lijkt te hebben geprobeerd om de decoratieve trends van elk tijdperk te volgen, zoals blijkt uit de geschilderde panelen en deurbladen van het midden van de 18e eeuw.

De locatie van het huis aan de 14 rue de l'Auditoire maakt het een bevoorrechte getuige van de stedelijke geschiedenis van Joinville. Zijn benaming als historisch monument in 2010 benadrukt zijn erfgoedwaarde, zowel voor de hybride architectuur als voor de bewaard gebleven interieurdecoraties. De nauwkeurigheid van de locatie wordt "a priori bevredigend" geacht (noot 6/10), hoewel het exacte adres overeenkomt met de GPS-coördinaten en -archieven van de basis van Merimée. Vandaag de dag is de status (open om te bezoeken of niet) niet gespecificeerd in de beschikbare bronnen.

De interieurdecoraties, bijzonder opmerkelijk, bieden een panorama van de decoratieve stijlen van de achttiende eeuw. De ramen van de eetkamer, gedateerd vanaf het begin van deze periode, contrasteren met die van de latere "gele kamer" en de bibliotheek. Deze arrangementen, in combinatie met elementen zoals de smeedijzeren trap, tonen een verlangen om functionaliteit en prestige te combineren, typisch voor de rijke huizen van de periode. Het huis illustreert door zijn evolutie de sociale en artistieke overgangen tussen Renaissance en de Verlichting in Champagne-Ardenne.

Externe links