Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis in Richelieu, gebouwd in de zeventiende eeuw, maakt deel uit van het ambitieuze stedelijke project van kardinaal Richelieu. Dit laatste veranderde zijn geboortedorp in een ideale stad, ontworpen door architect Jacques Lemercier, met een rigoureus geometrisch plan: sloten, wallen, monumentale poorten en symmetrische straten met uitgelijnde huizen. Het gebouw, opgericht rond 1633 door de ondernemer Jean Barbet voor Louis de Barbier Het had de zoutzolder van de stad kunnen huisvesten, getuige zijn administratieve of economische rol.

Het hotel heeft een centraal lichaam uit de 17e eeuw, geflankeerd door een noordelijke vleugel toegevoegd aan de 18e eeuw en een zuidelijke vleugel van de 19e eeuw. De open haarden van het hoofdlichaam, typisch voor de achttiende eeuw, evenals de gewone mensen omgezet in huizen op de binnenplaats, weerspiegelen de architectonische en functionele evoluties van het gebouw. De gevel en het dak op de straat werden beschermd al in 1932, terwijl een 2004 decreet uitgebreid deze bescherming tot de binnenplaats gevels, veranda, historische hoogte en stenen open haard, het benadrukken van de erfgoed waarde van het ensemble.

Het Richelieu project, gesponsord door de kardinaal, was bedoeld om een modelstad te creëren, die zijn macht en invloed symboliseerde tijdens het bewind van Lodewijk XIII. De regelmaat van de stedelijke indeling en de uniformiteit van de gebouwen, zoals dit huis, illustreren een verlangen naar controle en architectonische harmonie, kenmerkend voor de absolutistische prestaties van de periode. De locatie van het gebouw aan de Grande-Rue, de belangrijkste slagader van de stad, versterkt het belang ervan in de stedelijke stof ontworpen door Lemercier.

Externe links