Bouw van het huis XVIIe siècle (≈ 1750)
Periode van de belangrijkste bouw van het monument.
3 mai 1994
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 3 mai 1994 (≈ 1994)
Officiële huisbescherming en bijgebouwen.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Huis met tuinen en terrassen, trap, bassin en dovecote (cad. 180 tot 182, 270): toegang bij bestelling van 3 mei 1994
Kerncijfers
Information non disponible - Geen teken genoemd
Bronnen vermelden geen historische eigenaar of acteur.
Oorsprong en geschiedenis
La Maison Lang, gelegen in Bussy-le-Grand in het departement Côte-d'Or (regio Bourgondië-Franche-Comté), is een 17e-eeuws monument. Dit gebouw, dat sinds 1994 als Historisch Monument wordt genoemd, omvat niet alleen het hoofdhuis, maar ook tuinen, terrassen, trappen, een wastafel en een dovecote. Deze architectonische en landschapselementen getuigen van het belang van dit type eigendom in die tijd, vaak gekoppeld aan een lokale elite of aan landbouw- en woonactiviteiten.
Het precieze adres van Maison Lang is de 1 straat van de kerk in Bussy-le-Grand, in een landelijke omgeving kenmerkend voor Bourgondië. De locatie, aangeduid als "passable" in de beschikbare bronnen, suggereert dat het monument is geïntegreerd in de historische structuur van het dorp. Hoewel praktische informatie over actuele bezoeken of toepassingen (zoals kamerverhuur of gastenkamers) niet is gespecificeerd, wijst de status als Historisch Monument op een officiële erfgoedherkenning. Dit type huis, met zijn bijgebouwen en externe voorzieningen, weerspiegelt de levensstijl van de rijke eigenaren van de zeventiende eeuw in Bourgogne, waar landbouw en landbeheer een centrale rol speelden.
De bescherming van het Langhuis bij decreet van 3 mei 1994 omvat het gehele gebied, inclusief landschap en architectonische elementen. Deze inscriptie benadrukt de erfgoedwaarde van de site, zowel voor haar architectuur als voor haar integratie in een bewaard gebleven landelijke omgeving. De beschikbare bronnen, zoals Monumentum, bevestigen het lokale belang ervan, hoewel details van de specifieke geschiedenis of voormalige eigenaren niet worden vermeld in de geraadpleegde gegevens.