Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Vannes houten blokhuis is een opmerkelijk voorbeeld van Bretonse middeleeuwse civiele architectuur. Gebouwd op een "gelijnde" hoek perceel, het beschikt over twee vierkante, gecorbelde vloeren, bovenop een bovenste verdieping. De basis rust op palen van hout van sterke sectie, geplaatst op steen dais, met een granieten hoekstapel. De structuur van de gevel maakt gebruik van kruisen van Saint-André en boven elkaar geplaatste afstandhouders, kenmerkend voor de bouwtechnieken van de periode. Het dak, hoog en met twee gevels, markeert de kruising van de twee straten in rechte hoeken.

Dit huis, genoemd in 1455-1458 in het annuitant ducal landgoed als eigendom van Alain Bernard, was voorheen eigendom van Alain Le Lamet en Henry de Coetquirintin. Het archief van de reformatie uit 1677 geeft aan dat het toen toebehoorde aan Christophe Le Gouvello, Sieur de Ménimur, erfgenaam van Julien Le Gouvello en Jacquette Cillart. Op die datum werd het huis verdeeld tussen Le Gouvello en het kathedraalhoofdstuk, het laatste met een kwartje. Zijn inscriptie als Monument Historique in 1929 beschermt zijn gevels en dak, getuige van vijf eeuwen stedelijke geschiedenis in de regio.

Het gebouw illustreert de evolutie van edele en burgerlijke eigenschappen in Bretagne, die in handen komen van invloedrijke families zoals de Gouvello of de Cillart. De architectuur, die hout en steen combineert, weerspiegelt zowel de technische beperkingen van de tijd als de sociale status van de opeenvolgende eigenaren. De vermelding in de ducal anntiers onderstreept het economische en symbolische belang in de Vannes van de 15e tot de 17e eeuw.

Externe links