Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het huis gelegen aan de 10 rue Saint-Salomon in Vannes is een grote stedelijke residentie gebouwd in 16e eeuw straat uitlijning. Vandaag bezet het het hele perceel na de cover van zijn posterior rechtbank. De schuine gevel, gemaakt van hout op twee vierkante verdiepingen, rust op een stenen basis. Twee hoofdzuilen omlijsten de ingang, terwijl de zijwanden, van steen, eindigen met blootgestelde gevels. De structuur, verhard door kruisen van Saint-André of door varen motieven, vertoont sporen van latere veranderingen, vooral in de openingen.

Het huis is verdeeld in twee delen: de eerste, op straat, presenteert een houten structuur met gesneden zandstenen (vette bladeren, grondvakanties) en sporen van een oude open haard verdwenen. Het tweede deel, in het noorden, herbergt een houten trap zonder dag terugkeer, uitgerust met een baluster helling, en een gecoate stenen gevel doorboord met segmentale boog ramen. Een inscriptie in de bovenste zandsteen van de begane grond getuigt van de bouw in 1560 door Jehan Foliart, zoals blijkt uit het Latijnse motto Pax hvnc domvm en omnibvs inwoneribvs in ea.

Oorspronkelijk werd het terrein bezet door vier huizen genoemd in een ducale annuitant van 1455-1458. Het huidige huis, herbouwd in de 16e eeuw, behoorde in 1677 tot Sébastien Foliard, Sieur de Trevinec. In de 18e eeuw werd een achterlichaam toegevoegd aan een deel van de binnenplaats, terwijl de openingen van de gevel werden overgenomen. In de 19e eeuw werden dakramen toegevoegd, en grote veranderingen in de 20e eeuw (verdwijning van een stal, hofbedekking) veranderde zijn oorspronkelijke verschijning. De gevel, geclassificeerd als Historisch Monument in 1929, behoudt opmerkelijke elementen zoals fantastisch gesneden dieren en grondbalken.

Architectural details onthullen een constante evolutie: de kleine originele ramen, ondersteund door vermeende Sint Andrew kruisen, werden vervangen door grotere openingen. De lage zandstenen, met kamfers en bladeren, komen niet meer overeen met de huidige gevelpalen, een teken van opeenvolgende transformaties. De westelijke muur draagt nog steeds het spoor van een bewaard gebleven muurkast, overblijfsel van de periode interieur indeling. De trap, het centrale element van het tweede deel, illustreert de know-how van de Bretonse renaissance timmerlieden.

Externe links