Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

La maison Perrot de Saint-Angel is een 15e-eeuws bourgeoisgebouw gelegen in Montluçon, in het departement Allier, in de regio Auvergne-Rhône-Alpes. Het onderscheidt zich door zijn architectuur die blonde arkosische zandsteen op de begane grond en kruis houten panelen van Saint Andrew boven combineert, typisch voor laat middeleeuwse huizen. De gevel werd aangepast in de 18e eeuw met de toevoeging van vier gebogen baaien, terwijl het dak, aanvankelijk verschillend, was bedekt met leisteen in de 19e eeuw.

Het huis wordt ondersteund door een halve bocht, het laatste overblijfsel van de poort van de Forges, een van de vier versterkte poorten van de middeleeuwse omheining van Montluçon. Deze link met stedelijke vestingwerken onderstreept het historische belang in het defensieve landschap van de stad. Het huis behoorde tot de familie Verrouquier in de 16e en 17e eeuw, waarvan verschillende leden juridische functies als aanklager of koninklijke notaris.

In de 18e eeuw werd het huis geassocieerd met Gilbert-Bon Perrot de Saint-Angel (1756-1847), klerk van de subdelegate van stewardship, gemeentelijke officier en lokale geleerde. Hij is de auteur van een boek over de geschiedenis van Montluçon, gepubliceerd in 1913. De gevel en toren van het huis zijn sinds 7 oktober 1935 beschermd als historische monumenten, die de waarde van het erfgoed erkennen.

Het gebouw illustreert Montluçon's architecturale en sociale evolutie, die van een middeleeuwse defensieve functie naar burgerlijk residentieel gebruik gaat. De opeenvolgende aanpassingen (achttiende-eeuwse baaien, 19e-eeuwse leien) weerspiegelen de aanpassingen aan de behoeften en smaken van de tijdperken, met behoud van opmerkelijke middeleeuwse elementen zoals de houten panelen en de versterkte toren.

De locatie van het huis, op 1 rue Porte-des-Forges, herinnert aan zijn oorspronkelijke link met de oude vestingwerken. Vandaag getuigt het van zowel de stedelijke geschiedenis van Montluçon als het leven van lokale elites, van 16e-eeuwse aanklagers tot 18e-eeuwse geleerden. Zijn gedeeltelijke inscriptie in de historische monumenten in 1935 maakte het een belangrijk element van het Bourbon erfgoed.

Externe links