Vermoedelijke bouw Fin XVe - Début XVIe siècle (≈ 1625)
Geschatte periode voor het huis.
26 mars 1934
Registratie MH
Registratie MH 26 mars 1934 (≈ 1934)
Gevel beschermd door arrestatie.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Oorsprong en geschiedenis
Het huis gelegen op het Place de l'Église in Saint-Sernin-sur-Rance, geclassificeerd als Monument Historique, heeft een uniforme gevel ondanks schijnbare verschillen. De begane grond opent op de straat met drie grote baaien: twee bedekt met segmentaire bogen met onregelmatige harpen (een later herstel), en een derde met een achterwerk overdekt door een afvoerboog. De aangrenzende deur, afgeschuind en bedekt met een latel, completeert deze set. Deze gegevens, zoals de IHS-box, kunnen afkomstig zijn van een wijziging na de bouw.
Boven, de ramen op het eerste niveau display cross-stick frames en prismatische bases, met gespreide, prominente ondersteuning. De rechter is gekroond met een curvilineaire puinhoop en pinnacles, terwijl de linker een mulled larmis onder de juiste hoek heeft. De tweede verdieping, nuchterer, beschikt over twee stenen ramen waarvan de lijsten die van de onderliggende ramen uitbreiden. De drempel van deze baaien is aangepast aan een balkon ondersteund door ijzeren consoles, die is toegevoegd a posteriori.
De datering van dit huis schommelt tussen de late 15e en vroege 16e eeuw, een cruciale periode tussen de flamboyante gotiek en de vroege renaissance. Haar inscriptie in de inventaris van Historische Monumenten bij decreet van 26 maart 1934 betreft alleen de gevel, benadrukt haar architectonische belang. Het gebouw illustreert de opeenvolgende aanpassingen van een middeleeuwse stadswoning, waar commerciële (winkels op de begane grond) en woonfuncties naast elkaar bestaan.
Saint-Sernin-sur-Rance, gelegen in het huidige departement Aveyron (voorheen Midi-Pyrénées, tegenwoordig Occitanie), was in die tijd een dynamische stad gekoppeld aan regionale uitwisselingen. Hout en stenen huizen, zoals deze, weerspiegelden de relatieve welvaart van lokale handelaren of ambachtslieden. Hun gevel, vaak versierd, diende ook als showcase voor hun activiteiten, terwijl ze hun sociale status in de gemeenschap markeren.