Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Majolan Park is een openbaar park gelegen in Blanquefort (Gironde), ontworpen tussen 1870 en 1880 door landschapsarchitect Louis Le Breton voor bankier Jean Gustave Piganeau. De laatste, na het huwelijk met de dochter van Joseph Prom (eigenaar van het Dulamon landgoed), veranderde een moeras in een barokke romantische park geïnspireerd door Parijse prestaties. Het project was bedoeld om zijn rijkdom aan te tonen en volgens de legende zijn zieke dochter te troosten. De Jalle werd omgeleid om een meer van 4 hectare te creëren, en 150.000 m3 land werd verplaatst om het landschap vorm te geven.

Na het faillissement van Piganeau werd het landgoed verkocht en gedeeltelijk verlaten voordat het door een boer werd gekocht. In de jaren 1950 werd daar een guinguette geïnstalleerd. De gemeente Blanquefort werd in 1975 eigenaar en werd in 1984 voor het publiek geopend. Het park, geregistreerd bij de Historische Monumenten (grottes in 1987, samen in 2007), werd tussen 2007 en 2008 volledig gerenoveerd voor 3 miljoen euro, onder leiding van landschapsarchitecten Graziella Barsacq en Fabien Pédelborde, en de Mosaïst kunstenaar Danielle Justes.

Het park illustreert de technische kennis van de late 19e eeuw, met zijn kunstmatige kalkgrotten, canyons, fonteinen en hydraulische geisers. De valse ruïnes, de gevarieerde bruggen (gotisch, smeedijzer, "vals hout") en de rotsen creëren een schilderachtige sfeer. De grotten, ontworpen als een labyrint, zijn de thuisbasis van mosaïque kamers, waaronder een dienst als pier op het meer. Een versierd prieel kijkt uit op het ensemble, met uitzicht op de waterlichamen en de eilanden verbonden door bruggen.

De restauratiewerkzaamheden van de jaren 2000 herstelden de oorspronkelijke uitstraling van het park, met behoud van de historische kenmerken. Tegenwoordig is het een populaire plek om te wandelen van de Bordelais, het mengen van industrieel erfgoed, landschapskunst en lokale geschiedenis. Sloten, kleppen en mozaïeken herinneren aan de oorspronkelijke ambitie: het creëren van een kunstmatige natuurlijke omgeving, symbool van luxe en vindingrijkheid.

Het naastgelegen kasteel, herbouwd in 1862, werd aan het einde van de 19e eeuw omgetoverd tot een weelderige residentie. De grotten, voor het eerst geregistreerd in 1987, zijn een opmerkelijk voorbeeld van een architectonische trompe-l'oeil, met hun metalen studs en sluitingen die natuurlijke rots nabootsen. Hun hydraulische systeem, nog gedeeltelijk functioneel, getuigt van de technische vooruitgang van die tijd.

Externe links