Bouw van het herenhuis 1ère moitié du XVIIe siècle (≈ 1750)
Uitgegeven door Jacob du Houlley, Sieur d'Anfernel.
1789-1799
Refuge tijdens de revolutie
Refuge tijdens de revolutie 1789-1799 (≈ 1794)
Abbé Huet verbergt zich.
début du XVIIIe siècle
Bouw van de kapel
Bouw van de kapel début du XVIIIe siècle (≈ 1804)
Toevoegen aan bestaand domein.
4 juillet 1980
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 4 juillet 1980 (≈ 1980)
Voorkanten, daken en bijgebouwen beschermd.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gevels en daken van het herenhuis, van de zeven gebouwen van de gemeenten (met inbegrip van de dovecote) en van de kapel (zie E 164): inschrijving bij beschikking van 4 juli 1980
Kerncijfers
Jacob du Houlley - Sir van Anfernel
Verdachte eigenaar van het herenhuis.
Abbé Huet - Curé de Courtonne-la-Meurdrac
Vluchteling tijdens de Revolutie.
Henri Pellerin - Lokale historicus
Bestudeerde de oorsprong van de naam *Anfernel*.
Oorsprong en geschiedenis
Het herenhuis van Enfernelle, ook wel Anfernel genoemd, is een huis gebouwd in de eerste helft van de zeventiende eeuw op de stad Courtonne-la-Meurdrac, in Calvados. Het onderscheidt zich door zijn vierhoekige plan en zijn gevel versierd met een decoratie in schaakbord van roze stenen, vuursteen en gesneden stenen. Het landgoed bestaat uit een vakwerkpers en een 18e-eeuwse kapel, die het historische en architectonische belang weerspiegelen.
Volgens de bronnen werd het herenhuis gebouwd door Jacob du Houlley, Sieur d'Anfernel. De naam Anfernel kan afkomstig zijn van de familie van Anfernet, eigenaar van het land voor de Honderdjarige Oorlog. Tijdens de Franse Revolutie vond Abbé Huet, een plaatselijke priester, zijn toevlucht daar, en illustreerde zijn rol als plaats van bescherming tijdens de politieke onrust.
Sinds 4 juli 1980 worden de gevels, de daken, de commons (inclusief een dovecote) en de kapel als historische monumenten genoemd. De site domineert de vallei van de Courtonne en benadrukt haar strategische en aangelegde locatie. Lokale en regionale archieven, zoals die van Henri Pellerin, verrijken de kennis van zijn geschiedenis.
Het herenhuis weerspiegelt de architectuur die kenmerkend is voor de seigneuriële woningen van het Auge Country, met lokale materialen en een karakteristieke ruimtelijke organisatie. De pers en kapel dragen bij aan de erfgoedwaarde, waarbij landbouw-, religieuze en residentiële functies worden gecombineerd. Bibliografische referenties, zoals die van Philippe Déterville, bevestigen zijn verankering in de Normandische geschiedenis.
