Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het Champagnehuis, oorspronkelijk een Cisterciënzer abdij, werd in 1188 opgericht door Foulques Riboul, heer van Assé. Deze laatste richt monniken op uit de abdij van Savigny, die gebruik maken van een geïsoleerde locatie maar rijk zijn aan waterbronnen (ruiseaux, vijvers, bron). De abdij, beschermd door lokale heren, snel verrijkt met donaties en eigendom land in ongeveer vijftig parochies in Maine. De abdijkerk, beschadigd door de troepen van Filippus Augustus, werd in 1261 herbouwd en ingewijd door de bisschop van Mans, Geoffroy Freslon.

De abdij diende ook als necropolis voor nobele families, zoals het Beaumanoir, waaronder Guy de Lavardin-Beaumanoir en zijn vrouw Jeanne d'Estouteville werden daar begraven. Vanaf de veertiende eeuw begon zijn verval, benadrukt door het begin van de zestiende eeuw, waar adellijke abten (met inbegrip van de kardinaal van Retz) werden benoemd door de koning. Ondanks een poging tot hervorming in de 17e eeuw met de goedkeuring van de smalle trappistische observatie, de abdij periclita, met slechts acht monniken in de revolutie.

Verkocht als nationaal eigendom in 1791, werd de abdij bijna volledig vernietigd, met uitzondering van de westelijke en zuidelijke vleugels (cel, keukens, converse room), omgezet in een boerderij. In 1899 overgenomen door de familie Luzu, die in 1981 met restauraties begon. Vandaag de dag, de geclassificeerde overblijfselen (westelijke vleugel, voordeur, 18e eeuwse paviljoens) huisvest een boerderij-inn, voortdurend haar erfgoed.

Architectureel was Champagne Abbey dochter van Savigny en afhankelijk van deze Cisterciënzer afdaling. Tussen zijn abdijen, Léonore d'Estampes de Valençay, aartsbisschop van Reims en Abbé de Champagne, markeerde zijn geschiedenis. De overige gebouwen, die in 1932 als historische monumenten werden genoemd, illustreren het klooster en het agrarische verleden.

Externe links