Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De priorij van Château-l'Hermitage, verbonden aan de orde van Saint-Augustin, werd opgericht in de 12e eeuw dankzij de donaties van Geoffroy Plantagenet, Graaf van Maine en Anjou. De Prioral kerk Notre-Dame, gebouwd in twee landschappen (XIIe en XIIIe eeuw), combineert Romaanse elementen (toren-clover van 42 m, noordelijke kapel) en Gotische Angelvin (voûts op kruis van kernkoppen, nave basiliek). De dikke muren in rode zandsteen en de massieve uitlopers weerspiegelen haar defensieve rol tijdens de Honderd Jaar' Oorlog, in die tijd werd de priorij versterkt (geaard, boogschutter) en betwist tussen Frans en Engels.

Tijdens de Honderdjarige Oorlog (1356-1453) werd de priorij, gelegen tussen Engels Normandië en het dal van de Koninklijke Loire, drie keer verbrand en werd een strategisch bolwerk naast Sablé en Lavardin. Gilles de Rais en Jean de Bueil vochten daar, terwijl Bertrand du Guesclin deelnam aan de Slag bij Pontvallain (1370). De kloostergebouwen, herbouwd in de 17e eeuw na de hervorming van de Augustijnen (congregatie van Frankrijk), herbergden in 1790 een bibliotheek van 2.800 boeken. De Revolutie verspreidde een deel van het bezit: slechts een vleugel van het klooster (in 1964 geclassificeerd), muurschilderingen (15e-17e eeuw), en gesneden kraampjes bleven.

De Prioral kerk, die in 1842 parochie werd, behoudt uitzonderlijke inrichting: een 17e eeuwse biechtstoel, geclassificeerde standbeelden (Vierge à l'Enfant, Saint Denis), en een vuur beschutting de gissant van Marie du Bueil (15e eeuw), zuster van John V van Bueil. De muurschilderingen, zoals die van Christophe (1606) of de Maagd van Barmhartigheid, illustreren de lokale toewijding. Het 18e eeuwse altaarstuk, geïnspireerd door Poussin, en de glas-in-loodramen maken deze set compleet. De priorij, verkocht als nationaal eigendom, werd in de 20e eeuw gedeeltelijk gerestaureerd door particuliere eigenaren vóór de overname ervan door de diocesane vereniging van Le Mans in 2000.

== Geschiedenis ==René de Daillon du Lude (1590-1600), bisschop van Bayeux en abbé Commandoire, wiens wapenschildering de muurschilderingen siert, en Gaspard de Daillon (1600-1632), koningsadviseur. Het inkomen van de priorij kwam uit land (La Boissière), molens (Morançais), en seigneuriale rechten (grazing in het Berce bos). In de archieven wordt ook melding gemaakt van conflicten met de Pontvallain-priory voor roggehuur, die het economische belang ervan in Maine County weerspiegelt.

De architectuur van de priorij combineert religieuze en militaire functies: de noordelijke kapel, uitgerust met monden om te vuren voor de naïeve artillerie van de 15e eeuw, naast de nog zichtbare sloten. De kloostergebouwen, herbouwd in 1680, gebruikten een sobere stijl (witte jassen van de kanonnen, klooster versierd met palmbomen). Het 18e eeuwse raster, dat Canons en Lay scheidde, werd verplaatst om de ruimte van de gelovigen te vergroten. Vandaag de dag getuigt de site van deze dubbele geschiedenis, tussen Augustijnse spiritualiteit en strategische belangen van de Honderdjarige Oorlog.

Externe links