Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Keroué Manor House, ook bekend als Kerroué (Residentie van de zogenaamde koning in Breton), is gelegen in Loguivy-Plougras, in de Côtes-d Zijn geschiedenis begon in de 15e eeuw met de bouw van een eerste kasteel door Alain du Dresnay, geboren uit een jongere tak van deze adellijke familie. Het huidige renaissancegebouw werd voornamelijk gebouwd tussen het einde van de 16e eeuw (ongeveer 1580) en het begin van de 17e eeuw, onder leiding van François du Dresnay en zijn vrouw Marie de Penmarch. Het landhuis, op het zuidwesten, beschikt over een gele granieten gevel versierd met pilasters, een monumentale trap, en defensieve elementen zoals mâchicoulis en scauguettes. Het bleef onafgemaakt, zoals blijkt uit de wachtende stenen zichtbaar op het centrale paviljoen.

In de 17e eeuw werd het landgoed overgedragen aan de families Le Lagadec de Mézedern, Roquefeuil en Porée du Breil, waarna het in 1990 werd overgenomen door de familie La Morinière. Tijdens de Franse Revolutie diende het huis als toevluchtsoord voor de cauliaanse leider Charles-Guillume Poens de Kerilis en de geïnsermenteerde priester Philippe-Ange Ellès. Het pand, met inbegrip van een kapel gewijd aan Saint Catherine (dateren 1636) en een 16e eeuwse schuur, werd geclassificeerd als een historisch monument in 1993. De kapel herbergt de begrafenis van Claude-René de Lagadec (1751.

Het Kéroué herenhuis illustreert de Bretonse seigneuriële architectuur van de Renaissance, gekenmerkt door een terugkeer naar defensieve elementen tijdens de Religieoorlogen. Zijn eerste plan voorzag in een centraal korps geflankeerd door twee paviljoens, maar de problemen van de Liga (waaronder de dood van Pierre du Dresnay in 1594 tijdens het beleg van Morlaix) onderbrak het werk. In de 19e eeuw viel het kasteel in ruïnes voordat het geleidelijk hersteld werd. Een lokale legende, verzameld door François-Marie Luzel, vertelt het verhaal van een paardendief, Bilz, die naar verluidt trouwde met de erfgenaam van het kasteel nadat hij de markies van Kerroué voor de gek hield.

Het landgoed bedekte 38 dorpen in Loguivy-Plougras en 11 in Plougras, die een vazal seigneury van Guingamp vormen. De Dresnay, dan de Lagadec, oefenden daar hun gezag uit tot aan de revolutie. De kapel, die in 1998 bij het kasteel verhuisde, behoudt de renaissance elementen als een altaar en een beschilderd paneel. Vandaag is het herenhuis, gerehabiliteerd, getuige van de turbulente geschiedenis van de Bretonse adel tussen Renaissance en moderne tijden.

Externe links