Bouw van het herenhuis XVIIe siècle (≈ 1750)
Geschatte periode van bouw van het herenhuis.
13 décembre 1972
Registratie voor historische monumenten
Registratie voor historische monumenten 13 décembre 1972 (≈ 1972)
Bescherming van gevels en daken door stop.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Geklasseerd erfgoed
Gevels en daken (zaak A 827): inschrijving bij beschikking van 13 december 1972
Oorsprong en geschiedenis
Aunay-Gontard Manor House is een gebouw in de gemeente Neuvy-en-Mauges, Maine-et-Loire in de regio Pays de la Loire. Gebouwd in de zeventiende eeuw, is het een typisch voorbeeld van de manoriale architectuur van deze periode in Anjou. Hoewel de gedetailleerde geschiedenis niet expliciet wordt gedocumenteerd in de beschikbare bronnen, toont de inscriptie als historische monumenten in 1972 zijn erfgoed belang.
Het herenhuis is gelegen precies op het adres L'Aunay Gontard in de gemeente Neuvy-en-Mauges, hoewel sommige bronnen ook een link met Chemille-en-Anjou noemen, wat een geografische nabijheid of een oude territoriale verbondenheid suggereert. De beschermde elementen omvatten gevels en daken, zoals gespecificeerd in het registratiebevel van 1972. Dit type herenhuis, dat kenmerkend is voor Anjou, werd vaak geassocieerd met lokale adellijke of burgerlijke families, die een rol speelden in de sociale en economische plattelandsorganisatie van die tijd.
De regio Pays de la Loire, en met name Anjou, werd in de 17e eeuw gekenmerkt door een voornamelijk agrarische economie, met wijn- en textielactiviteiten. Manor huizen zoals de Aunay-Gontard werden gebruikt als woningen voor landeigenaren, terwijl het symboliseren van hun sociale status. Hun architectuur weerspiegelde vaak lokale invloeden, waarbij traditie en innovaties uit die tijd werden gecombineerd.
Beschikbare bronnen (Wikipedia, Monumentum) geven aan dat het herenhuis nog steeds aanwezig is in het huidige landschap, hoewel informatie over de toegankelijkheid (bezoeken, verhuur, enz.) niet is gespecificeerd. De lijst in de inventaris van historische monumenten maakt het tot een beschermd deel van het Franse erfgoed, wat bijdraagt tot de collectieve herinnering van de regio.