Open haard ingericht geïnstalleerd 1623 (≈ 1623)
Van het herenhuis van La Rothière.
1ère moitié du XVIIIe siècle
Bouw van het herenhuis
Bouw van het herenhuis 1ère moitié du XVIIIe siècle (≈ 1850)
Periode van eerste bouw gedocumenteerd.
fin du XIXe siècle
Transformatie van de galerie
Transformatie van de galerie fin du XIXe siècle (≈ 1995)
Vervangen door een woning.
30 août 2001
Registratie van gemeenten
Registratie van gemeenten 30 août 2001 (≈ 2001)
Bescherming van de historische structuur.
2023
Intrekking van de bescherming
Intrekking van de bescherming 2023 (≈ 2023)
Gedeeltelijke vernietiging van de burgers.
Aujourd'hui
Aujourd'hui
Aujourd'hui Aujourd'hui (≈ 2025)
Position de référence.
Kerncijfers
Jeanne Marie Soulas - Eigenaar in 1775
Weduwe van handelaar Leonard Thomas.
Léonard Thomas - Voormalig eigenaar (handelaar)
Echtgenoot van Jeanne Marie Soulas.
Philibert de l'Orme - Inspirerende Architect
Model voor de structuur van de gemeenten.
Oorsprong en geschiedenis
Het Mazeraie herenhuis, gelegen in Joué-lès-Tours (Indre-et-Loire), is een gebouw gebouwd in de eerste helft van de 18e eeuw. Zijn ruimtelijke organisatie draait om een centrale binnenplaats, die in het oosten en westen door twee secundaire rechtbanken wordt omlijst. Oorspronkelijk werd het huis lichaam uitgebreid door een hoge overdekte galerie, verbonden met twee vierkante paviljoens behuizing trappen. Deze galerij werd aan het eind van de 19e eeuw vervangen door een huis naast het bestaande huis. Een open haard uit 1623, versierd met een schilderij van Diane in het verrassingsbad van Actéon, werd later geïntegreerd in de oostelijke hal van het herenhuis.
Het gebouw van de gemeenten, gelegen in het noordwesten, had een structuur afgeleid van de technieken van Philibert de l'Orme, beroemde architect van de zestiende eeuw. Hoewel in 2001 als historische monumenten geregistreerd werd, werd deze bescherming in 2023 ingetrokken vanwege de gedeeltelijke vernietiging van het gebouw, gerechtvaardigd door de eigenaars. In 1775 behoorde het huis toe aan Jeanne Marie Soulas, weduwe van de koopman Léonard Thomas, die zijn band met de koopman-bourgeoisie van die tijd verklaarde.
De site, nu gelegen aan de weg Monts (RD 86), behoudt sporen van zijn agrarische en residentiële verleden. Het oorspronkelijke plan weerspiegelt een organisatie die kenmerkend is voor de 18e eeuwse landgoederen, waarbij seigneurhuizen, boerderijen en serviceruimten worden gecombineerd. De transformatie van de galerij in een paviljoen in de 19e eeuw illustreert de evolutie van huisvestingsbehoeften, terwijl het hergebruik van oudere decoratieve elementen, zoals de schoorsteen van 1623, een verlangen naar prestige en historische continuïteit toont.