Tijdlijn

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

Het landhuis van Fontbruno is een domein gelegen in dezelfde naam gehucht in Escoussens (Tarn, Occitanie). De geschiedenis begint in de 16e eeuw, toen de Chartreux de la Chartreuse Notre-Dame-de-Bellevue de Saïx de seigneury van Escoussens ontving en daar een landgoed vestigde, inclusief de Cartus schuren die vandaag nog zichtbaar zijn. Deze gebouwen, die nog steeds aanwezig zijn, getuigen van de monastieke activiteit van de plaats voordat ze worden omgevormd tot een privé-verblijf.

In 1788, tijdens de Franse Revolutie, werd het landgoed verkocht als nationaal eigendom aan P.J. Ladès, inspecteur van de Militaire Onderkomens in Carcassonne. De laatste bouwde het huidige herenhuis in het begin van de 19e eeuw, gedeeltelijk hergebruikt een eerdere structuur, zoals blijkt uit de gewelfde kelders van 1666 en de vermelding van een "Château de Fontbruno" in de archieven. Deze superpositie van tijdperken geeft de site een hybride architectuur, die middeleeuwse sporen en moderne voorzieningen combineert.

In de 19e eeuw verwierf de familie van Auban, oorspronkelijk uit Marseille, het landgoed en voegde een kapel toe gewijd aan Notre-Dame. Het herenhuis veranderde vervolgens meerdere keren van hand: in 1965 werd de algemene raad van de Lot eigenaar en vestigde daar een vakantiekolonie. Vandaag de dag is het landgoed een privé-eigendom omgebouwd tot kamers, terwijl de Cartus schuren, geclassificeerd als historische monumenten in 1988, herinneren aan haar religieuze en agrarische verleden.

Architectureel onderscheidt het herenhuis zich door zijn U-vormige plan, zijn twee vierkante torens omlijst door een door paarden getrokken ijzeren trap, en zijn 18e-eeuwse segmentaire boogramen. Het interieur, gerenoveerd in de 20e eeuw, behoudt oude elementen zoals gewelfde kelders, terwijl de vijver voor de ingang voegt een pittoreske touch aan de site. Deze kenmerken zijn een representatief voorbeeld van Occitaanse landhuizen, gekenmerkt door opeenvolgende hergebruiken.

Externe links