Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De menhir van Pierre Longue, ook bekend als Pierre Saint-Jaouan, is een granieten fusiform monoliet gelegen in Cuguen, in het departement Ille-et-Vilaine. Het was 6,50 meter hoog en 1,85 meter breed aan de basis, gewonnen uit een storting gelegen op 3 km van de site. Deze megaliet, gedateerd uit het Neolithicum, onderging een steek en werd later gekerst door de toevoeging van een kruis aan de top. Gepolijste stenen bijlen werden ontdekt in de omliggende velden, wat een oude menselijke bezetting verklaart.

Gerangschikt als historische monumenten in 1889 werd de menhir geassocieerd met lokale legendes. Een van hen zegt dat de duivel, die zeven stenen draagt, een van hen zou hebben verloren die zichzelf in de grond zou hebben gevonden. Een variant roept twee stenen op in een zak en een derde pier op honden, die in de grond blijven. Deze verslagen illustreren de mythologische dimensie die vaak verbonden is met megalieten in Bretagne.

De site was het onderwerp van archeologische studies, met name door Paul Bézier in 1883 en Jacques Briard in 2004, die zijn geschiedenis en kenmerken documenteerde. De menhir, met zijn 7 meter omtrek aan de basis, blijft een belangrijk getuigenis van de begrafenis en symbolische praktijken van Neolithicum in de regio. De staat van instandhouding en de precieze ligging ervan (40 La Butte, 35270 Cuguen) maken het een punt van belang voor de studie van het Bretonse megalitisme.

Externe links