Tijdlijn

Geklasseerd erfgoed

Kerncijfers

Oorsprong en geschiedenis

De Menhir de la Pierre is een blok zandsteen gebouwd in het Neolithicum, gelegen op de plaats genaamd de Grande Pierre, in de gemeente Ceaucé (Orne, Normandië). In tegenstelling tot de lokale granieten kelder, is dit parallelepipedic monument 1,35 m hoog, maar zou worden begraven ongeveer een derde van de totale hoogte. Staging blokken, ontdekt in 1932 tijdens opgravingen, bevestigen zijn kunstmatige anker, hoewel geen archeologische voorwerpen werden gevonden bij deze gelegenheid.

Gerangschikt als historische monumenten sinds 25 november 1976, onderscheidt deze menhir zich door zijn ligging op de top van een helling met uitzicht op de Varennevallei. De erectie weerspiegelt neolithische megalithische praktijken, gekenmerkt door het gebruik van erectie stenen als symbolische of begrafenis monumenten. De regio, rijk aan soortgelijke plaatsen, getuigt van een georganiseerde menselijke bezetting rond deze monumenten, vaak gekoppeld aan rituelen of de structurering van het grondgebied.

Historische bronnen, waaronder Guy Verron's rapporten (1977) en de gegevens uit de Merimée database, wijzen op zijn archeologische interesse. Hoewel de menhir weinig gedocumenteerd was voor zijn herontdekking in 1932, illustreert hij de persistentie van megalithische tradities in Neder-Normandië. De staat van instandhouding en classificatie maakt het een representatief voorbeeld van het lokale prehistorische erfgoed, toegankelijk voor het publiek ondanks een geschatte geografische locatie (geschat op 5/10).

Externe links